Σελίδες

30.11.09

όνομα?

Το όνομα του καθενός είναι ο ήχος στον οποιο ανταποκρινεται.
Δεν πιστευω ότι τα ονόματα μεταφράζονται, εκτός και αν το ίδιο το άτομο επιλέγει και προτείνει κάποια μετάφραση για δικούς του λόγους.
αυτα!
απορίες?

26.11.09

δένονται βιβλία

είμαι χαλαρή στο αυτοκίνητο το πρωι... περιμενω στην ουρα, φώτα κλπ
βλέπω δεξια...

"ΔΕΝΟΝΤΑΙ ΒΙΒΛΙΑ" ....
....
κατεβαίνω απο το αυτοκινητο, πλησιαζω.... ξαναδιαβαζω..."δενονται βιβλια"... επιμένουν...!!!
δεν αλλαξε η επιγραφη μεχρι να πλησιασω...

(μουσικη υποκρουση...ατμοσφαιρικη..λες και κατι θα συμβει...αγωνια...)
κοιταζω μεσα απο μια σχισμη....

{{{{  ί - ί - ί  }}}}}}

(ξερετε, ο κλασσικος ηχος βιολιου σε σκηνες θριλερ....)

βιβλιοθηκες παντου...βιβλια πανω ....
δεμενα, φιμωμενα....
ανοιγμενα...καρφωμενα στους τοιχους, δεμενα με σχοινια, με φίδια.. με φυκια ...
.........

δεν ξερω για σας, εγω παντως θελω τα βιβλια μου
να ειναι ελευθερας βοσκης.

the end

18.11.09

πισς-πισς

πάω στο χάιγουει μια χαρα.
μουσικουλα χαλαρα....
και ξαφνικα προσπερνα η μερσενταρα...
και σαν προσπερνα...πισς πισς πιτά....
νερο να καθαρισει τα τζαμια της....
εκαμε με τζι που χτιτζιο....
τοση άπλα στο δρομο...ισια την ωρα που με επερνουσε ...επιτουσε....
εε  ενευριασε με...ο αναισθητος...
σε καποια φαση... προσπερνώ... και με μια χαρα και γω...
πισς πισς πιτώ!!!
μπραβο....μου.....
ειχα ανοιχτο το παραθυρο μου και εγινα χτιτζιο!
να μαθω αλλη φορα να μεν θελω να εκδικηθω.
εγελασα...και γραφω το εδω.

14.11.09

η ομορφια γυρω μας.




 το αυτοκίνητο μας καθαρο. ο δρόμος βρωμερος.
το σαλονι μας καθαρο. το πεζοδρόμιο γεματο σκουπίδια
η κουζινα μας καθαρη. στα χωράφια σακουλια , τενεκουθκια.
και όλα αυτά, απο τα ίδια ατομα. οι ίδιοι που πετανε στα σκουπιδια τους, τα σκουπίδια τους...
πετάνε τα σκουπίδια τους στη φύση τους.
στη φύση μας.
η γη είναι πολυ πιο  σπίτι μας, παρά τους τοίχους που μας περι-κλείουν.
η γη μας τρέφει, μας ποτίζει, μας δίνει το οξυγόνο.
και μεις... αυτο είναι το ευχαριστω.... και δεν ζητησε τιποτε σαν ανταλαγμα....


είναι κρίμα.
δεν ειναι τόσο το ότι το κάνουμε αναίσθητα
            όσο το ότι το κανουμε ασυναίσθητα.
συντονισμός λοιπον του εγκεφάλου μας με την ψυχή μας και τις πράξεις μας.

καλη συνέχεια.







6.11.09

στείλε με μάνα στο νερό....


Κάποτε πηγαιναν οι κορούες του χωριού στη βρύση με την κουζα τους για νερό.
τραγούδια εβγαλαν και γνωριμίες έγιναν...
τα κουτσομπολιά πολλά...
φαντάζομαι..ήταν κάτι αναλογο του καφενείου των ανδρών...αφου δεν πολυ έβγαιναν οι γυναικες....
μετά φέραμε νερό στο σπιτι... βγάλαμε και την γυναικα στην κυκλοφορία...
και ξανα!πάμε για νερό στη βρύση με το σελινουι μας. όποιος σωνει το νερό  (5λιτρη μπουκαλα νερό) παει συνηθως....
άλλες εποχες! ίδιες συνηθειες...

ελπιζω να μην ξανακλειστουμε στα σπιτια. θέλω βόλτες!