Σελίδες

31.3.11

μπουυυ μπουυμ μπαστικ πιστοποίηση

   Επειδή περνούν οι μέρες και χάθηκα με τους φίλους μου και τους δικούς μου λόγω πολλών διαβασμάτων και παραδόσεων και άστα λα βίστα μπέιμπι....
ανακάλυψα ότι τελικά και από το μπλοκ μου το αγαπημένο χάθηκα...

   Υπάρχει μια τάση στο πανεπιστήμιο να σε σπρώχνουν να ασχολείσαι με αυτό 20 ώρες το 24ωρο,
και αν κάτι συμβεί και είναι λιγότερες οι ώρες, τότε αυτόματα δεν ενδιαφέρεσαι για αυτό....
μέχρι να κουραστείς τόσο πολύ ώστε οι 8...9..10...12 ώρες δουλείας να σου φαίνονται ικανοποιητικές αφού (ΚΑΠΟΤΕ) δεν έχεις να κάνεις δουλειά στο σπίτι....(ΕΙΠΑΜΕ ΟΧΙ ΠΑΝΤΑ, ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ  ....φιλάκια συγκεκριμένα, όχι να τα οικειοποιηθούν άλλοι..απαγορεύεται. έχω πιστοποιητικά!!!)
  
   Και αφού ασχοληθείς με αυτό...και κάποτε πάρεις χαρτιά...και ότι να 'ναι αυτό που θεωρείται απαραίτητο, θα ανακαλύψεις ότι δεν είναι αρκετό....και τα απαραίτητα αναθεωρούνται συνεχώς.

Πιστοποιητικά διάφορα, εκτός αυτό του θανάτου απαιτούνται για να κάνεις "πράγματα" στη ζωή σου. Αν δεν έχεις αυτά, τότε είσαι ένα τίποτα που πλέον σήμερα αναγνωριζόμαστε μόνο από το περιεχόμενο του καροτσιού με τα χαρτιά που πρέπει να κουβαλούμε.

Πιστοποίηση ότι γεννηθήκαμε,
πιστοποίηση ότι πάμε σχολεία... ότι τα τελειώσαμε,
ότι αγοράσαμε πιάτα,
πιστοποίηση ότι δεν έχουμε όλα τα πιστοποιητικά,
πιστοποίηση ότι θα πάρουμε τα πιστοποιητικά,
πιστοποίηση στον εαυτό μας....σχεδόν καμία, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις που καταφέρνουν και επιβιώνουν χωρίς πιστοποιητικά με δυσκολία.

Μετά απορούμε για την καταστροφή του πλανήτη....τόσο χαρτί ρε παιδιά....
και δεν είναι καν ανακυκλωμένα τα πιστοποιητικά....


πιστό ποίηση καμία...

18.3.11

υγεία μέσα έξω και γύρω γύρω μέλισσες

έξω: (ο άνθρωπος)

-ελπίζω να προλάβω την πεθαμένη γραμμή (το deadline)
-(πί πί,) τάρασσε που την μέση...εγέμωσεν αθκιασερούς ο δρόμος
-τα νεύρα μου πιον με το τάδε τάδε θέμα...

μέσα: (τρέχει πάνω κάτω ο οργανισμός μας, άμυνες και τέτοια "....διάφορους ιατρικούς όρους κλπ")

-ελπίζω να προλάβω να μεν μας πεθάνει (dead human)
-πί πί, εκλείσαν οι αρτηρίες ....εγέμωσεν έξω-οργανισμούς ο τόπος
- τα νεύρα, δεν αναπληρώνονται....



υγεία μέσα έξω!!!

12.3.11

σαββατοβραδο ...φεγγαρόφωτο και ηλιόλουστο μαζί.

είμαι τόσο χαλαρή που μου φαίνεται ότι το ιντερνέτ μου έχει πιάσει φοβερές ταχύτητες φωτός...
τις πιο γρήγορες επιδόσεις που έχει φτάσει ποτέ ο ήλιος...
τότε που έτρεχε σε αγώνες ανώμαλου δρόμου στο δημοτικό σχολείο και προσπερνούσε τον ίδιο του τον εαυτό...για τέτοιες ταχύτητες μιλούμε...



τελικά ισχύει...
με το διάβασμα είμαι πιο μεθυσμένη και από τις πιο πολλές ποσότητες ποτού που έχω καταναλώσει ποτέ (μέχρι στιγμής)...
κατάσταση από το δημοτικό, όπως με τον ήλιο...
ακριβώς το ίδιο.
ο ήλιος και γω είμαστε το ίδιο....
στο δημοτικό ...τότε...
γιατί....τώρα έχουμε πάρει διαφορετικές πορείες ζωής ο καθένας...
άλλος φωτίζει και άλλος φωτίζεται...
μήπως είμαι το φεγγάρι.... ???

χμμμ...
η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν μας έχει δει στο ίδιο δωμάτιο μαζί....
ναι αλλά με είδανε κάποια πανσέληνο του Αυγούστου να περιπλανιέμαι στο camping με την αδερφή μου...
μήπως είμαι ο σουπεμάν ? ναι! μάν....?? ε...γοτέβερ...
με αυτόν δεν μας έχουν δει ποτέ μαζί.

οκ. έληξε το θέμα.
φτάνει διάβασμα για σήμερα.
καληνύχτα!!!