Σελίδες

30.12.09

ευχες: life is good! enjoy

χρονια καλα,
με υγεία μέσα έξω!!!!

διοτι αν το μέσα ή το έξω πονεί, τότε δυσκολευομαστε να είμαστε ο εαυτος μας!!!

χρονια καλα και αφηστε τα καλυτερα να μπουν στη ζωη σας, στη ζωη μας,
ο καθενας στη ζωη του
σε συνδιασμο παντα με τους αγαπημενους μας και τους γυρω μας!!!

life is good! enjoy τους εαυτούς σας και τους γυρω σας!!!

29.12.09

θριλερ στα μπαρ

καθεσαι στο αγαπημενο σου μπαρ
με φιλους και γνωστους,
πινεις το ποτο σου, αναψυκτικο σου,κλπ, 
φερνουν σου και το τσιάκατσιουκου
να τσιλάς το ποτο σου
ξαφνικα πεταγεται απο το πληθος κανενας γνωστος σου
ερχεται να σε χαιρετισει, τα γνωστα κλπ,
και με το που χαμογελας, προσπερνα....
οου νοου! μα τι έγινε??


παμε πισω στην προηγουμενη σκηνη...
πινεις το ποτο σου, αναψυκτικο σου,κλπ,
φερνουν σου και το τσιάκατσιουκου
α!α! εδω ειμαστε.
ποπ κορν
τρωμε ευτυχισμενοι τσουκου τσουκου, πινουμε μπυρουδα,
κολλουν χαρουμενα μαυρουθκια πας τα δοντια....

ερχεται ο γνωστος , χαμογελας...
αυτα ειναι!!!
φοβαται ο άνθρωπος και φευγει,
έλα όμως που δεν αντιλαμβανεται ότι και εκεινος το ίδιο σεναριο ακολουθησε!!

πολλα καλες γιορτες!!!
πολλες ευχες!!!
και πολλες υγείες.
μεσα έξω

23.12.09

μερα ομορφη

αι λαβ σάιπρους
αι λαβ μι, αι λαβ γιου
είμαι κουρασμενη, αλλά ευχαριστημένη.
μερα καλή,
μερα όμορφη

τις παπιες ταισαμε
τους τοιχους πογιατισαμε και μετα....
ω, μερα ομορφη, 
τις παπιες μαδισαμε
και τις γεμισαμε, γέμιση!
ω, μερα ομορφη
λαλαλαλαλαλαλαλαλα

καληνυχτα!!!

21.12.09

μετά τη βροχή



έβρεξε έβρεξε έβρεξε, και μετά ξανάβρεξε....
μετα απο 3 βδομάδες βροχής σταμάτησε...
πρασίνισε ο τόπος...
αλήθεια . όπου γυρίσω ...πράσινο...
πράσινα τα χωράφια, πράσινα τα λειβάδια, πράσινοι και οι λόφοι...
πράσινες οι πεδιάδες, πράσινα τα δρομάκια,
πράσινο και στο ψυγείο...
ουψ. εχάλασε

20.12.09

τα πιο τέλεια στρογγυλά χρωματιστά κουμπιά

μεσάνυχτα Σαββάτου,
ψέματα, σχεδόν μεσάνυχτα Σαββάτου...
μια αθώα βόλτα στη πόλη. ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει...
δρομάκια, σκοτεινά και ξαφνικά,
πέφτεις πάνω στο νεκροταφείο,
εκεί που πάνε όλα τα νεκρά παλιά σπέις
φλιππεράκια για άλλους, μηχανήματα για άλλους,
όπως και να τα λες...
ανακαλυψα που είναι. τα ψάχναμε όλα αυτά τα χρόνια.
είναι μαζεμένα το ένα πάνω στο άλλο, νεκρά να περιμένουν το χρόνο να τα πάει πίσω να ζήσουν τις ένδοξες στιγμές τους,
να ανακουφίσουν τα παιδιά που τα έσυραν οι γονείς τους σε κάποια βαφτίσια, σε κάποιο γάμο που δεν ήθελαν καν να πάνε,
να μαλλώσουν οι ροκόλοι ποιος θα παίξει πρώτος,
να περιπέξεις το μωρό που σουζει το μοχλό και πατά τα στρογγυλά κουμπιά ότι ενώ είναι στο demo το παιχνίδι ότι όντος παίζει...
δεν πάμε πίσω... πάμε μπροστά.
τα παιχνίδια είναι στο νεκροταφείο και μεις μεγαλώνουμε
το θέμα είναι πώς μεγαλώνουμε.
κλαίμε που τα αφήσαμε πίσω μας ή χαιρόμαστε που τα ζήσαμε;
με το ίδιο παρελθόν πως επιλέγουμε να αντιμετωπίσουμε το μέλλον;;

17.12.09

άγχους αγχότερους

αγχος
βρέθηκα αντιμέτωπη με τα deadline...
ότι και να κάνω, δεν ξέρω τι να κάνω.

άνοιξα το μεγάλο βιβλίο κατα του άγχους
"όταν έχεις πολλά να κάνεις, ξεκίνα απο το πρώτο και μετά πήγαινε στο δεύτερο"
"υπομονή, και η ζωή θα σε οδηγήσει στις απαντήσεις σου"
"εισπνοή, εκπνοή"

τίποτα δεν λειτουργεί αυτή τη στιγμή.

άνοιξα το μεγαλύτερο βιβλίο κατα του άγχους.
"εμπιστoσυνη στις δυνάμεις σου.θα τα καταφέρεις"
"μην τρέχεις, απόλαυσε τη διαδρομή"
"μην σκέφτεσαι το τέλος, σκεψου το τώρα"

και πάλι τίποτα δεν λειτουργεί.

άνοιξα το ακόμα μεγαλύτερο βιβλίο κατα του άγχους.
"'ηρθε η ώρα να πανικοβληθείς. ότι και να κάνεις δεν προλαβαίνεις"
"πρόβλημα σου, καλά να πάθεις"
"μην ανησυχεις αν χάσεις τα deadline, είσαι τόσο ζώον που θα βρείς κι άλλα!"

το ακομα μεγαλύτερο βιβλίο κατα του άγχους μίλησε!!!
είθε η σοφία του, να μας καθοδηγεί.


14.12.09

οτινανέμετρα

όλες αυτές τις μέρες,
πυρετο, βήχα, πονοκεφαλο και μπλα μπλα πόνους,
γίναμε οι καλύτεροι φίλοι με το θερμόμετρο.
ζαλιζομαι...α..ου...ζαλίζομαι.... τι-τι-τι κάνει το θερμόμετρο
και μου λέει το γιατι.

σκεφτόμουν λοιπον...
δεν θα έχει κάπου σε αυτο τον κόσμο, έστω σε ένα άλλο κοσμο, εκτος απο θερμόμετρο,
και πονοκεφαλόμετρο, βηχόμετρο, πονοκοιλόμετρο, κλπ??
φυσικα και υπάρχει!!!
οι εξωγιηνοι πως επιβιώνουν? ακούσατε ξανά για γιατρό εξωγίηνο?
όχι.
αρα, έφτιαξαν όλα αυτα τα  οτινανέμετρα (ειναι η γενικη κατηγορια των οργανων αυτη)
για να μπορέσουν τα καημένα τα πλάσματα να επιβιώσουν.

μεταξύ μας? δεν νομίζω να είναι πολύ καλα τα οτινανέμετρα τους, μιας και δεν τους συναντας και πολυ συχνα στο δρομο.

περαστικά σε όλους

10.12.09

χρόνος



πέρασε το πρώτο 10ήμερο του Δεκέμβρη και ήδη νιώθω αυτόν τον μήνα μεγαλύτερο σε μέρες απο τον προηγούμενο...
θα μου πείτε, χαλλόου είναι μεγαλύτερος...
οκ..εν άλλο το πόιντ μου...
όταν είναι ενδιαφέρον η ζωή και θετικοχαζολαλαλαχαρούμενη,
μεγαλώνουν οι μέρες,
μεγαλώνουν οι στιγμες...
μεγαλώνουμε και μείς διαφορετικά..
πάντα μεγαλώνουμε, αλλά με άλλους ρυθμούς και αριθμούς!
όταν δεν είμαστε καλά μικραίνουν και μαρένουν οι μέρες.
για να εξηγούμαστε....
όταν λέω μεγαλώνουν οι μέρες , δεν το εννοω ψυχολογικά, μεταφορικά και τέτοιες αερολογίες.
σοβαρομιλώ
πραγματικά, αυτό συμβαίνει!!!
να το εξηγήσω καλύτερα.
υπάρχει ένα σένσορ στη φύση που πιάνει τους "καλά" και τους δίνει περισσότερες ώρες στην κάθε μέρα...
..... 10 μέρες του "καλά" = 30 μέρες του "κλαψ"
άρα 1 χρόνος του "καλά"= 3 χρόνια του "κλάψ"
απόδειξη???
απόδειξη! -->
πιάσε 2 άτομα της ίδια ηλικίας. ο ένας ο "καλά" και ο άλλος ο "κλαμένος-χαμένος που χέρι" .
ο "καλά" έχει καλύτερη επιδερμίδα,μάτια πιο νεανικά και γενικά φαίνεται πιο νέος κλπ...
τα ταα!!! αυτό είναι!


δεν φαίνεται! είναι.
και ηδού η απόδειξη κυρίες και κύριοι.

καλημέρα σας!!!

7.12.09

while my guitar gently weeps

 
βροχή...ψιχάλες...υγρασία...
βρεγμένος δρόμος...
ατμόσφαιρα καταπληκτική....
σύννεφα....
ήλιος να τα διαπερνά με ήρεμη δύναμη....
εσωτερικά....το ίδιο.
επιστρέφω σπίτι μετά από ένα πολύ καλό πρωινό ...
ακούω μουσική, αυτό το τραγούδι...
και πάνω που κορυφώνεται και με ταξιδεύει για τα καλά...
ανεβαίνω ένα ανηφορικό δρόμο...
και δεν φαίνεται τι εχει πιο πέρα...
εμφανίζονται σιγά σιγά οι πληροφορίες του ορίζοντα...,
αποκαλύπτονται κάποια πράματα,
ίσα ίσα που βλέπεις εκτός απο τον απέραντο ουρανό...τις γραμμές του δρόμου...
αρχίζουν δέντρα να ξεδιπλώνονται..
....
!!!ένας άνθρωπος ντυμένος στα μαύρα να περπατά στο ρυθμό της μουσικής!!!

μαγεία ;
για μενα, ναι!

άγια νύχτα



Ά αγια Νύχτα, σε επροσμένουν
Με χαρά οι χριστιανοί
Και με πί ιστή ά ανυμνούμε
Το Θεό ο δοξο ολογούνε
Μένα στό ομα, μια φωνή
Ναι αι  με μια  αφωνή


*μόνη μου το εσκέφτηκα, δεν το αντίγραψα...
και μουσικη και στιχους.
enjoy  ;)

6.12.09

αι λαβ μαι φαμιλι



αγαπω πολυ την οικογενεια μου.
περνουμε πολυ ωραια.
ολη την οικογενεια.
τη γιαγια μου, τον παππου μου που πηγε στο θεουλη,
και την αλλη γιαγια και παππου που πηγαν πιο πριν στο θεουλη
τις θειες μου, τους θειους μου,
τα ξαδερφια μου τα πρωτα δευτερα τριτα κλπ,
αυτους που ειναι κυπρο, αυτους που ειναι εξωτερικο ,όλους,
και τις 2 πλευρες κυπρο πορτογαλια...
σημερα θα τους δω και ειμαι πολυ χαρουμενη.
ειμαι παρα πολυ χαρουμενη.
γιορταζουν οι νικοι, νικες της οικογενειας και η γιαγια εχει γενεθλια. 76 και λεει 67...του χρονου δεν εχει χαζι επειδη το 77 ειναι το ιδιο...
οποτε βρεθουμε περνουμε πολυ ωραια και παω τωρα να τους βρω να βρεθουμε να περασουμε πολυ ωραια και παλι.
τελεία και τέλεια

5.12.09

"η ατσάληνη"

δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος.
σήμερα που είχα χαλαρό ξύπνημα, θυμάμαι...

θυμάμαι κάτι πρωινα πόσο άτσαλη μπορεί να γίνω...
είμαι που είμαι γενικά.... αλλά...ο καφές τα συγκεκριμένα πρωινά είναι παντού!
ανοίγω το βαζάκι να πάρω ένα κουταλάκι καφέ... ευκολό?
καθόλου!
στην διαδρομή βαζάκι- φλυτζάνι...κάτι συμβαίνει!
"η ατσάληνη" εμφανίζεται...
το χέρι κάνει μιαν κίνηση έξτρα , απότομη...και τα ταα!!!
ο καφές είναι παντού στον πάγκο....

και εκεί ευτυχώς!!ξεκινά το πρωτο γέλιο της ημέρας!!!
χιχιχι...έχει φάση να είσαι "η ατσάληνη" ( echo-echo-echo....)
"ηη ατσάααληνηηηηη"
(τώρα παίζω με την ηχώωωωω,,,.....ωωωω)

ωωωωω

ωωωωω.Κ. σταματώ



ωωωωω

βροχή χιονωτή

ακουω την βροχή....ακούω μουσική.... Σάββατο πρωι... κρεβάτι και κουιλτ....
έχω και την δομική φυσική...και ζεστό ψωμί*!!!

ολ γκουντ... εντ αι αμ φιλινγκ κόζι
(ήντα κόζι είμαι...)


*και κολοκωτή!

3.12.09

απορία

στρουθοκαμηλισμός ορ νοτ στρουθοκαμηλισμός?
ηδού η απορία.


ευτυχια. απλα τα πραματα - παρτ θρι

....Λέει ο καθηγητης. "όσοι δεν αποφασισαν σπιτι απο το προηγουμενο μαθημα, ελατε γραψετε το στον υπολογιστη μου...ελεξετε πρωτα την λιστα να μην το έχει ήδη επιλέξει άλλος πιο πριν"....
μαζευτήκαν διάφοροι εκει...
περιμενα να αραιωσει η κατασταση...και πλησιαζω...
φευγει ο καθηγητης απο τον υπολογιστη του, και τον περιμενω να επιστρεψει, για να "εγκρινει" την επιλογη μου.
τσα! ερχεται ενας συμφοιτητης στεκεται διπλα μου.
- βρηκες σπιτι? του λέω
-βρηκα αλλα είναι πολυ δυσκολο. θέλω να το αλλαξω.

σαλπιγγες ακουστηκαν εκεινη την ωρα. ¨Ημουν σιγουρη. Αυτο είναι.
Δεν γινεται να πεφτω εξω...  
να ρωτησω? να ρωτησω.
Αποκλειεται να είναι αλλο... ποιο άλλο σπιτι είναι τόσο ώραιο να το επιλεξεις, and yet τοσο δυσκολο ώστε να το απορριψεις....?? δεν γινεται να ειναι αλλο....

ποιο ειναι?
ρωτησα!!!
το falling water μου λεει.
το θέλω του λεω!!! γίνεται??γινεται!!!. θες να ανταλλαξουμε?
ποιο εχεις?.
to robbie house.
α! μ αρεσει ο frank lloyd wright

και έτσι και έγινε.
τελος καλο. ολα καλα.
ακουσε την κουβεντα και ο αλλος ο ενδιαφερομενος. συγκινηθηκε ο καθηγητης...και μας αφησε 2 ατομα στο ιδιο κτιριο....!!!

παραδειγμα και για αλλες καταστασεις.

θα ρθουν ΤΑ ευλοημενα!!!

ευτυχια. απλα τα πραματα - παρτ του

στεναχωρήθηκα η αλήθεια... αλλά δεν μπορουσα να κάνω κάτι... περιμενα μια βδομάδα μέχρι το επόμενο μάθημα, όπου θα έβλεπα με τα κτίρια που επέλεξαν οι υπολοιποι, να δω τι έμεινε..(απέμεινε)..
και να πάρω κατι που θα μου άρεσε...
τόσα χρόνια φοιτητρια ένιωθα ότι το δικαιουμαι... δεν υπαρχει καποιος νομος που να λέει το μεγαλύτερο έτος επιλέγει το κτίριο που έχει άχτι???? μπα!!!
μπορει να στεναχωρηθηκα αλλά οκ, δεν τα έβαψα και μαυρα... κανενα κοκκινο μεσα μεσα , (τωρα που το λεω... ενα φρεσκαρισμα χρειαζεται) είχα τοσα πολλα και διαφορα μέχρι να περασει η βδομάδα, έκανα 1000 άλλα πραματα.
αλλα το σπιτι σπιτι... τι να έκανα? υπομονη!!!
αφου όλα ήταν καλα. κάτι θα γινονταν...μια άλλη ευκαιρια θα εμφανιζοταν...κάπου καπως καποτε!
ολα καλα!!!:)))))
.....
επέλεξα το robbie house, του frank lloyd wright...

ευτυχια. απλα τα πραματα - παρτ ουαν

είχαμε να επιλέξουμε ένα κτίριο γνωστού αρχιτέκτονα για να φτιάξουμε στο 3D πρόγραμμα που δουλεύουμε στη σχολή...
αχα!! ευκαιρια σκέφτηκα!. επιτέλους, μετά απο 104 χρόνια φοιτήτρια έχω την ευκαιρία να επιλέξω το σπίτι που με μάγεψε απο τα πρώτα μου π.Χ έτη στην αρχιτεκτονικη σχολη.
επιλέγω λοιπον το falling water house, του frank lloyd wright. μαζευω υλικό κλπ.... πάω το πρωι μάθημα... αρρωστησα, και δεν αντεξα να μείνω 3 ώρες κενο μέχρι την ωρα του μαθηματος.
εφυγα... στελνω εμαιλ του καθηγητη και τον ενημερωνω για την επιλογη μου κλπ....
ενιγουι ο ανθρωπος ετυχε και δεν κοιταξε τα μαιλ του σε εκεινη την φαση... και μου λεν οσοι ηταν στο μαθημα, οτι δεν επιτρεπεται λόγω αντιγραφων κλπ να παρουμε 2 ατομα το ιδιο σπιτι, το ήθελαν ακομα 2 και έτσι το προλαβε καποιος αλλος.....
πάει το όνειρο θερινης νυχτας....