1-2 αυγούστου 2010 (εν πάρα πολύ πυρά)

"εν πολυ πυρά" χρησιμοποιείται στους 35 βαθμούς κελσίου,
όταν όμως λέμε "εν παρα πολύ πυρά" περιγράφουμε μια κατάσταση
46 βαθμών κελσίου,
100 τοις εκατό  υγρασία

και κατ' επέκταση
 μουντός καιρός,
δύσκολα κινείται κανείς,
και o καθένας υποφέρει από αυτή την κατάσταση με τον τρόπο του.


Συνειδητοποίησα κάτι:
αν μπορούσαμε να σταματήσουμε τον χρόνο για μια στιγμή,
αυτές τις καιρικές συνθήκες θα είχε !

20χρονα

μια νύχτα συνυπάρχει με τα 20 χρόνια που προηγήθηκαν εκείνης της στιγμής

φωτογραφίες κρεμασμένες με φάτσες αναγνωρισμένες
κόσμος πέρασε απο εκεί να ευχηθεί
αλλά και να ταξιδέψει στο χθες
να δημιουργήσει το σήμερα,
και να προετοιμάσει τις μέρες, τα χρόνια που ακολουθούν
γνωριμίες που έγιναν και κράτησαν, γνωριμίες που γίνονται ακόμα
φιλίες και έρωτες που έσμιξαν
στης μικρής μας κοινότητας τον χώρο
μπαρ στην καθομιλουμένη,
κάτι άλλο στις καρδιές μας.

χρόνια πολλά SAVINO

ρότσα=πέτρα=rock

ρακέτες ρίμα(διο)

επία που λαλείς στο κάμπινγκ 

τζιε έπαιξα τζιε λίο ράγκμπι.

όι έν έπαιξα η αλήθκια, 

εν ούλα παραμύθκια

έπαιξα όμως ρακέτα

και επατούσα συνέχεια πάστην πέτρα

όι την ίδια κατ' ανάγκη ρότσα, 

κάθε φορά άλλην ....τζιε ήταν όπως την πρότσα

......... έτσι για να τελειώνουμε 

να σας πω τι έγινε εν τέλει......

οι πέτρες  εφκάλαν τα σύρματα 

τζιε ετραουδίσαν μας ανπλάκτ

και είπαν μας του Μέρκιουρι το τραούδι το τραλαλα

γουί γουιλ ρόκ γιου τραλαλά

γουί γουιλ ρόκ του τραλαλααααααααα

(για φωτογραφίες ΤΟΥ κάμπινγκ εδώ)

made in china

σημείωση πρώτη: δεν έχω πρόβλημα με τους Κινέζους
σημείωση δεύτερη: ούτε με τους Κυπραίους
σημείωση τρίτη: εν με την νοοτροπία που προβληματίζομαι
σημείωση τέταρτη: και με τις εκδρομές των Κυπραίων   (παλαιότερο κείμενο εκδρομή=φαί )

σημείωση πέμπτη: απορώ με την αφανισμό (όχι εντελώς ακόμα, απλά υπερβάλλω για χάριν της υπερβολής)  των                          προϊόντων made in Cyprus
σημείωση παρασκευή: και την αντικατάσταση αυτών με προιόντα μέιντ ιν τσάινα

σημείωση σάββατο: πως? πότε?α ?? τις αντικαταστάσεις στα παραδοσιακά χωριά των πωλητών, στα καταστήματα που πουλούν τα προιόντα τα τάχα κυπριακά, με πωλητές μέιντ ιν τσάινα....
σημείωση κυριακή: να δω μέχρι που είμαστε ικανοί να φτάσουμε.

και ξανά....
σημείωση δευτέρα: ....... οτιδήποτε!
σημείωση τρίτη:...τα πάντα!
σημείωση τετάρτη: κλπ
σημείωση πέμπτη: άι λάβ τάιπινγκ.
σημείωση παρασκευή: καλή μέρα!!!!

lol

θυμάστε τον καιρό που μπήκε το lol στις ζωές μας?

θυμάστε πως αντικαταστήθηκε το γέλιο το πραγματικό με την λέξη λόλ...

θυμάστε πως είναι να αντικαθιστούμε πραγματικά συναισθήματα με συνήθειες,

θυμάστε πως καταλήγουμε να κάνουμε πράγματα (συνήθειες)

και πότε άλλοτε καταντούμε να κάνουμε πράγματα...συνήθειες, 

συμπεριφορές...λέξεις δανεικές και αγύριστες,

φράσεις που δεν έχουν νόημα και απλά έχουν υφάκι,

λέξεις που δεν εννοούμε και όμως τις χρησιμοποιούμε

ζωές που δεν τις εννοούμε και όμως τις εφαρμόζουμε.

φραπέ 0,50 μέτρα

έκαμα φραπέ χωρίς καλαμάκι,

ήπια το

τζιε έφκαλα μουστάτζι!

!!!

για φραπέ 100μέτρων εδώ

καλός ο καιρός, σήμερα χθες μέσα έξω. (ο καιρός -2)

έχει ο καιρός γυρίσματα,
ταράζεται η θάλασσα
ταράζεται ο κόσμος
ταράζεται ο κάθε άνθρωπος.

τάραμα ο κάθε ταραμένος
ταραμάς και ο ταραμάς

ταραμοσαλάτα όταν τα κάνεις σαλάτα
ή όταν τα κάνεις θάλασσα...
και ξανά...
η θάλασσα θα είναι λίγο ταραγμένη,
μέχρι να ταράξει από την θέση της.

κάθε ταραμα και ταραμένος
κάθε καημός και δάκρυ
δάκρυ, νερό...θάλασσα

και πάλιν ...ταραγμένη
εως και ταραμένη

ο καιρός μέσα στον καθένα αλλάζει...
χρειάζεται ο καθένας μας τον μετερεολόγό του αλλά και
ένα δελτίο καιρού για να ξέρουμε πότε είμαστε ταραμένοι,
πότε αίθριοι και πότε ανεμοπαρμένοι σε μποφόρ που μπορούν να μας πάρουν και να μας σηκώσουν και άλλοτε σε μερικά γλυκά μποφόρ που απλά δροσίζουν την ζωή μας.


κουκουκου
τρα-λαλα-λα!!!

καλός καιρός!!!

ο καιρός εχτές (ο καιρός -1)

http://www.ant1fm.com.cy/nqcontent.cfm?a_name=weather_6808&tt=radio&lang=l1

Λευκωσία

21...37 °C

Λεμεσός

23...31 °C

Λάρνακα

21...30 °C

Πάφος

20...29 °C

Πρόδρομος

19...27 °C

Ο Καιρός σήμερα

...Σήμερα ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος. Οι άνεμοι θα πνέουν νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί, ασθενείς ως μέτριοι 3 με 4 μποφόρ και τοπικά στα νότια παράλια μέχρι ισχυροί, 4 με 5 μποφόρ. Η θάλασσα θα είναι γενικά λίγο ταραγμένη και τοπικά στα νότια και δυτικά παράλια λίγο ταραγμένη μέχρι ταραγμένη.

Ο Καιρός απόψε

...Απόψε ο καιρός θα είναι αρχικά κυρίως αίθριος, όμως αργά το βράδυ κατά τις αυγινές ώρες αναμένεται να σχηματιστεί τοπικά χαμηλή νέφωση και αραιή ομίχλη. Οι άνεμοι θα πνέουν νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί και τοπικά μέχρι βορειοανατολικοί, ασθενείς 2 με 3 μποφόρ. Η θάλασσα θα είναι μέχρι λίγο ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα πέσει γύρω στους 21 βαθμούς στο εσωτερικό και τα παράλια και στους 19 στις ψηλότερες ορεινές περιοχές.

Ο Καιρός αύριο

...Αύριο ο καιρός θα είναι κυρίως αίθριος. Οι άνεμοι θα πνέουν νοτιοδυτικοί ως βορειοδυτικοί, ασθενείς ως μέτριοι 3 με 4 μποφόρ και στα νότια παράλια το απόγευμα τοπικά ισχυροί 5 μποφόρ. Η θάλασσα θα είναι λίγο ταραγμένη γενικά και στα προσήνεμα παράλια το απόγευμα τοπικά μέχρι ταραγμένη. Η θερμοκρασία θα ανέλθει στους 37 βαθμούς στο εσωτερικό, στους 33 στα νότια και ανατολικά παράλια, στους 31 στα δυτικά και βόρεια παράλια και στους 28 στις ψηλότερες ορεινές περιοχές.

απο αυτό το site

---------------------------------------------------------

έτσι για να είμαι σωστή, σημείωσα δύο φορές την σελίδα απ' όπου βρήκα τον καιρό σήμερα.


και πιο μετά θα σας δώσω και εξηγήσεις....

ονόμασέ το και αποδυνάμωσέ το!

εδώ και πάρα πολλά χρόνια ανακάλυψα ότι όταν  μου συμβαίνει κάτι,
ψάχνω να καταλάβω γιατί είμαι έτσι, 
γιατί αντιδρώ έτσι, 
και τα λοιπά 
σπαστικά σκεπτικοβασανιστικοαναλυτικά πράγματα.


ακόμα πιο παλιά ήμουν διαφορετική. 
πχ. δεν είμαι καλά.

-άποψη ακόμα πιο παλιά:
εισαι καλά?
όχι.
μην λες ότι δεν είσαι καλά γιατί έτσι θα χειροτερέψουν τα πράγματα. 
πρέπει να λες ότι είσαι καλά και θα είσαι.


πάρα πολύ ωραία σκέψη και πρακτική. 
έρχεται σε αντίθεση με όσους χρησιμοποιούν το "δεν ειμαι καλα, μπλα μπλα μπλα, κλαψ, κλαψ, κλαψ" για να κερδίζουν σημασία 
και να φουσκώνουν τον κάθε άνθρωπο που είναι δίπλα τους, 
με το επαναλαμβανόμενο κλάμα.
σίγουρη συνταγή για σημασία.
χάλια συνταγή για κάποιον που όντος δεν είναι καλά.


ούτε παίζω πελόν ότι είμαι καλά... μπλα μπλα και ψέματα,  λειτουργεί
ούτε το παίζω.... βασανισμένη ψυχή είμαι χάλια... κλαψ κλαψ κλαψ για σημασία. 
 ΔΕΝ Ειναι πρακτικό για όλους.(ειδικά για τους γύρω του κλαψένου)


μετά απο σκεπτικοβασανιστικοαναλυτική έντονη σκέψη και διάφορες καταστάσεις και ξανά σκέψεις μπλα μπλα, να μην σας (τα) φουσκώνω τώρα...
ανακάλυψα το εξή; (άποψη παλιά)


όταν δεν είσαι καλά, καταρχήν δεν φταίς πρώτα τους άλλους και μετά εσένα.
.... ψάχνω να βρω που φταίω, τι έπαθα πως έφτασα εδω(εκεί) και αναλόγως ψάχνω να εντοπίσω τι "έχω" και δεν παίζω πελο ότι είμαι καλά και ότι έτσι θα γίνω αυτόματα.


αν γίνω αυτόματα, αργά ή γρήγορα θα επανέρθει γρηγορότερα.... και μεγαλύτερο το όποιο πρόβλημα και να είναι αυτό....


παρατηρώ τι έχω, το εντοπίζω, το ονομάζω.
μόλις αυτό αποκτήσει όνομα, αποδυναμώνει, αφού ξέρω με τι έχω να κάνω, τι να αντιμετωπίσω, και ψάχνω πλέον το τρόπο να λύσω το συγκεκριμένο πρόβλημα.
μαγική μέθοδος!!! (και κλασσική. πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι την γνωρίζουν ήδη)

ένα απλό παράδειγμα:
όλοι πάνω κάτω έχουμε γνωρίσει, εκτός και αν είμαστε οι ίδιοι,
έναν τύπο/α καταστροφή με τις πράξεις του/ης.
νομίζει ότι ξέρει τι του/της γίνεται και δεν αναλαμβάνει ούτε και μία ευθύνη για την κάθε ηλίθια πράξη, που εφαρμόζει μετά απο χρήση της κεφαλης με έλλειψη τον εγκέφαλο, και μια αυτοπεποίθηση βασισμένη στο πουθενά, αφου τα συγκεκριμένα άτομα εκτός απο την έλλειψη ικανοτήτων, έχουν την τάση να αναλαμβάνουν να πέρνουν αποφάσεις, και άτομα στο λαιμό τους.


δεν ξέρετε τι να κάνετε?
το τρίτο στάδιο ήδη είναι σε εξέλιξη. τι εννοώ?
πρώτα τους καταλάβαμε ότι κάτι δεν πάει καλά, τους παρατηρήσαμε και τους εντοπίσαμε, όπου φτάσαμε ήδη στο δευτερο στάδιο!


και πάμε στο τρίτο: τους ονομάζουμε!!!
Dunning–Kruger effect

αυτά είναι!!!!!

μπορώ να συνεχίσω να ζω ήσυχη σε αυτή τη ζωή. υπάρχει ελπίδα!!!!!

Τα αυτοκίνητα τα οδήγησαν μέχρι εκεί οι άνθρωποι-πάρτ του

ήρθε η μεγάλη στιγμή της συνέχειας. 

όλα όσα αναφέρετε στα σχόλια σας στο 

Τα αυτοκίνητα τα οδήγησαν μέχρι εκεί οι άνθρωποι -παρτ ουάν

είναι τα φαινομενικά αίτια που δημιουργούν την συγκεκριμένη εικόνα την οποία όλοι παρατηρήσαμε.

η σκληρή πραγματικότητα φταίει πρώτα τον τοπουζοκυπραίο που κάμνει πάντα ότι του καπνίσει χωρίς να σκέφτεται.... (είναι ψιλοκανόνας)

...χωρίς να σκέφτεται: 

• α) γενικώς 
• β)ακόμα γενικότερα 
• γ)τον δίπλα του όσον αφορά πράξεις διευκόλυνσης, για το κοινό καλό.

μετά έχουμε βέβαια τον  "υπεύθυνο" 

(και τον κάθε υπεύθυνο) που ανάλαβε να γίνει ο σχεδιασμός του χώρου στάθμευσης.  

προσωπικά βλέπω το θέμα αισιόδοξα. 

βλέπω δηλαδή μια αντίδραση σε ένα κακό σχεδιασμό.

Η σκιά/ήλιος είναι ένα από τα πρώτα βασικά προβλήματα/χαρακτηριστικά όπου σε όποια κίνηση/πράξη αφορά την Κύπρο.

Ακόμα δεν το εμπεδώσαμε?? ...

Το εκπληκτικό δεν είναι ο τόπουζος Κυπραίος που δεν πάει με τους κανόνες επειδή εν τέλεια γάρος... (τούτο ισχύει** αλλά πιστεύω όχι απόλυτα εδώ)... 
αλλά ο Κυπραίος επειδή σκέφτεται το αυτοκίνητό του, παρκάρει ανάποδα, επειδή η σκιά εν που την άλλη.

... πιστεύω πως δεν φταίει αυτός που το σχεδίασε. 

φταίμε όλοι μαζί που δεν απαιτούμε στο σωστό σχεδιασμό και την σωστή λειτουργία.

φταίμε όλοι μαζί που δεν ξέρουμε τα δικαιώματα μας και τις υποχρεώσεις μας όσον αφορά το κοινό μας καλό.

ναι μεν θα βοηθήσουμε τον συνάνθρωπό μας σε πολλά (δεν έχει κανένας να πει τίποτε για τον Κυπραίο) αλλά ώς τζιαμέ που ικανοποιείται ένα είδος εγωισμού.

πάμε με κάτι απλό:προσπερνά κάποιος στο δρόμο, ή αποφασίζει να στρίψει. Εάν δείξει που θα πάει, θα βοηθήσει πάρα πολύ την καλύτερη λειτουργία της οδικής κυκλοφορίας και τον όποιο συνάνθρωπό του επιρεάζεται εκείνη την ώρα. Τι κάνουν οι περισσότεροι? 

χεστήκαμε!!!εγω, κέντρο. τέλος.

ο καθένας το εγώ τους, και ας φακά η καλή λειτουργία και οποιαδήποτε βοήθεια ή μάλλον χειρονομία δείχνει ότι νοιαζόμαστε ανα πάσα στιγμή για τον συνάνθρωπο, και το κοινό καλό. 

ο καθένας μπορεί αν θέλει να εντοπίσει μικρά και σημαντικά παραδείγματα.παντού.

το θέμα δεν είναι μόνο να έχουμε την θέληση να τα εντοπίσουμε, αλλά ο καθένας να αποφασίσει τι θα κάνει μετά.

είμαι υπέρ του παρκαρίσματος εκτός των γραμμών, ώσπου να έρτουν να τα ξαναβάψουν. 

τούτο ισχύει**=> ένα απλό παράδειγμα: 

είμαστε τόσο γάδαροι τόπουζοι, που αφήνουμε τα σκουπίδια μας όπου έβρουμε,

παρόλο που έχει 3 καλάθους αχρήστων γυρώ μας.

γιατί τα αφήνουμε? 

επειδή είμαστε τόσο κομπλεξικοί, που επειδή κανένας άλλος εν τα μαζεύκει γιατί να το κάμω εγώ??

αυτό είναι επιδημία και εξελίσσεται και σε άλλα θέματα όπως:

ντύνομαι στο κλάμπ όπως τους άλλους,

αλλά διαβάζω και 1000 περιοδικά για να ανακαλύψω το πως θα ξεχωρίσω. 

μιλώ όπως τους άλλους (ατάκες έτοιμες κυρίως), αλλά θαυμάζω πάντα αυτόν που μιλά διαφορετικά.

δεν έχω άποψη, και δεν μπαίνω καν στον κόπο να ανακαλύψω πως είναι να σκέφτεσαι...

δεν πάω σε τόπο που δεν πάνε ήδη όσοι ξέρω (γιατί να δοκιμάσω)

δεν περπατώ στο δρόμο, χαλόου εν ρεζίλι

και χαχανίζω απο αμηχανία τις παραπάνω φορές επειδή δεν έχω ιδέα τι να πω, και θέλω απλά να φαίνομαι φιλική.

πί-ές/ εν πολλή η μουρμούρα μου? και τί ειναι μουρμούρα τελικά?

ατε, εσιώπισα τωρά.

παρατηρώ, εντοπίζω και πράττω

weekend:το τέλος της βδομάδας. 
τι σημαίνει στον καθένα και πως πράττει αναλόγως ημερών.


weakend: το τέλος της αδυναμίας.
τι σημαίνει στον καθένα και πως πράττει αναλόγως αδυναμιών.


θεωρώ ότι χρωστούμε στον εαυτό μας την εξέλιξη που του αξίζει.

κάθε στασιμότητα μουχλιάζει 

και βρωμεί.

ενώ η μεταφορά ενός ατόμου απο σημείο σε σημείο, 

σαν το νερό που κυλά,

είναι καθαρό, 

δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.

εκτός από το τέλος μιας αδυναμίας, 

είναι σημαντικό ο εντοπισμός αυτής και ο καλός χειρισμός, 

αν δεν είναι εφικτός ο τερματισμός της.

παρατηρώ, εντοπίζω και πράττω αναλόγως 

απέναντι στον εαυτό του ο καθένας, και απέναντι από τον κάθε απέναντί του. 

ταυτόχρονα.

παραμιλώ?

παραλογίζομαι?

παρά-τη-λογική ποιου? 

Τα αυτοκίνητα τα οδήγησαν μέχρι εκεί οι άνθρωποι -παρτ ουάν

να σας πω.....

Να σας πω γιατί είμαι αισιόδοξη για τον κόσμο, 

για τους ανθρώπους...

Πιο κάτω βλέπετε έναν χώρο στάθμευσης και τα αυτοκίνητα σταθμευμένα.

Τα αυτοκίνητα τα οδήγησαν μέχρι εκεί οι άνθρωποι.

Μέσα στον κάθε άνθρωπο υπάρχει μια ψυχή, ένα ένστικτο, ένα μυαλό...

(λέμε τώρα... δεν ξέρω στα σίγουρα τι υπάρχει! ! ! )

Παρατηρήστε την φωτογραφία με την ησυχία σας....

και θα αφήσω τον καθένα να βγάλει τα συμπεράσματά του...

σχολιάστε αν θέλετε....

θα αντέξω να μην συμπληρώσω την σκέψη μου, να δώσω χρόνο στον καθένα να σκεφτεί....

(συνεχίζεται...)

απαγορεύεται αυστηρά

εννοείται ότι οι σκύλλοι με 2 λάμδα απαγορεύεται να παρουσιαστούν...

οι σκύλοι με ένα, παρουσιάζονται κανονικά...

για να μην σας πω ότι είδα σκύλλους, που παρουσιάστηκαν αφού έκρυψαν το ένα λάμδα. 

ξέρετε γιατί η επιγραφή είναι στο έδαφος έτσι? 

για να μπορούν να την διαβάζουν οι σκύλλοι και οι σκύλοι... 

και οι 2 στύλοι εκεί? 

είναι φυσικά για να χορεύουν όσοι σκύλλοι και σκύλλες δεν τους αφήνουν να περάσουν μέχρι να πιάσουν την έγκριση. 

επειδή θεωρούν ότι με τον χορό επί των στύλων, 

θα κάνουν καλή παρουσία και έτσι θα αποκτήσουν το δικαίωμα να αφαιρεθεί το ένα λάμδα απο το είδος τους...

και να σας πω και ένα μυστικό? 

είναι τόσο απασχολημένοι με τους σκύλλους και τους σκύλους , τους στύλους και τις στύλες που εμείς τα άλλα ζώα περάσαμε ανενόχλητα.

προσωπικά κανένας δεν με έλεγξε, και κανένας δεν μου ζήτησε να παρουσιαστώ στους στύλους. 

όλα καλά!!!

διαχείριση αποβλήτων

πώς ακριβώς λειτουργεί αυτό:
μαζεύονται κάποια βλήματα, ή βλήτα σε μια περιοχή.


Αυτό που τα τοποθετεί στην κατηγορία βληματότητας ή βλητότητας, 
είναι συγκεκριμένες πράξεις, κουβέντες, 
σκέψεις και συμπεριφορές 
είτε ως προς κάποια άτομα, είτε ως προς καταστάσεις.


Άλλοτε ο καθένας μας με μεγαλοπριχτικό τρόπο 
γίνεται βλήμα για μια στιγμή, 
ή παραμένει για την υπόλοιπη του ζωή ...
και άλλοτε είναι απλά μια φάση που περνά, 
με μικροπριχτικό και διακριτικό τρόπο.


Αν όμως δεν παραδεχτούμε ποτέ την βλημαλαία φύση μας, 
τότε αλίμονό μας, όχι από κάποιον άλλο...
αλλά πρώτα με εμάς αφού...


θα έχουμε πρόβλημα, επειδή αδυνατούμε να αντιληφθούμε 
την βληματότητα που κυριαρχεί στον εαυτό μας, 
και αναλαμβάνει αντί για εμάς τις ευθύνες μας...


 το πιο πιθανό είναι, όχι απλά να μην αναλάβει τίποτα (απο ευθύνες και τέτοια), 
αλλά έχει σκοπό να μας δημιουργεί προβλήματα, 
διότι δεν είναι τυχαίο που το πρόβλημα,  
περιέχει τουλάχιστον ένα -βλήμα- μέσα του!


ειδικά όταν είναι προ-βλημα, και συνεχίσουμε να έχουμε προβλήματα σαν βλήματα, 
σκεφτείτε τι έχει να αντιμετωπίσει ο καθένας μας
όταν μπει στην μεταβλήματα φάση.!
δεν τολμώ να το φανταστώ!!!


όταν λοιπόν το άτομο, που μετατρέπεται σε βλήμα για μια περίοδο, 
με κίνδυνο το πρόβλημα, το βλήμα και το μετάβλημα, 
με συνέπεια αυτών, την μονιμότητα μιας προσωρινής κατάστασης, 
τότε πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια.
μόλις το αντιληφθούμε και πραγματικά το πάρουμε απόφαση ότι είμαστε σε βλημαλαία κατάσταση, τότε.....


εμφανίζεται μια οργανωμένη ομάδα ατόμων η οποία αναλαμβάνει να μαζέψει,
ανάλογα με την κατηγορία βληματότητας στην οποία ανήκει ο καθένας μας,
ξεχωρίζει τον καθένα ανάλογα με την φάση βλημαλοσύνης ποιυ βρίσκεται και το στάδιο του,


και μετά διαχειρίζεται οργανωμένα αναλόγως την κάθε περίσταση...


τώρα κατά πόσο ανακυκλώνεται η κάθε φάση του ατόμου, 
αν τελειώνει ή αν με την διαχείριση μαθαίνει ο καθένας να διαχειρίζεται το απόβλητο του και να το αποβλητάρει, 
εξαρτάται απο τον καθένα μας, 
και απο την επιλογή του κάθε ατόμου για συνέχεια ή στασιμότητα της κάθε φάσης του.


αν κάποιος κατάλαβε τι έγινε μόλις τώρα ! γουάου!!!
τόσα βλήματα και προβλήματα... άρχισα να θυμάμαι άλλου τύπου βλήματα!!!


σταματώ διότι το παραλήρημα ακόμα δεν άρχισε!

απλά και καθημερινά

εδώ μια απλή μέρα με ένα απλό φόρεμα...(τελικά μόνο τούτο έχω)

εδώ σας προσφέρω μια πίτα με γέμιση από μαρμελάδα βατόμουρων, μανιταράκια, στρουμφάκια και λίγα μπαχαρικά 

εδώ με ένα πουλί στο ένα χέρι και ένα πηγάδι στο άλλο....

....και φυσικά 2 απο τους 7 νάνους....

διότι μόνο τούτοι μας ελείπαν...

....και εδώ μια στιγμή-δείγμα πως περνούμε καθημερινά...

με τους 7 νάνους, διότι...

όπως βλέπετε και απο τις φωτογραφίες, 

ο ήλιος εν μας πιάνει...

ρακέτες δεν παίζουμε...

έμεινα χιονάτη...

τζιε εμείναν μου τζι οι 7 νάνοι!!!

τόση παρέα και ούτε μια ρακέτα?? 

............

.......

...

κατάλαβες?

παίζουν χωρίς εμένα...

το παγωτό και η ιδιότητα αυτού

το παγωτό είναι ένα από τα καλύτερα αντιπονοκεφαλικά που φυτρώνουν πάνω σε δέντρα ever!!!

η γεύση έχει σημασία στο αποτέλεσμα κατά του πονοκέφαλου.

αν είναι γεύση που δεν σου αρέσει, επιβαρύνεται ο πονοκέφαλος, 

αφού με το σφίξιμο της μούρης ως δράση-αντίδραση στη γεύση ... 

ε σφίξε τζιε να σφίξεις όσο και να πεις, ο πονοκέφαλος χειροτερεύει

τώρα όμως αν! είναι γεύση αγαπημένη, κλείνεις τα μάτια 

και  η κατανάλωση αυτής της αντιπονοκεφαλικής ουσίας συνοδεύεται απο μμμ, 

τότε επιτρέπεις στην παγωτίνη ουσία να εισχωρήσει 

και να παγώσει τον εγκέφαλό σου, 

προσφέροντας σου παύση στον πόνο στο κεφάλι......

.....όσο τρως.....!!

άρα, όσο παραπάνω, τόσο το καλύτερο!!!

καθαριότητα!!!

έκανε πάρα πολύ θόρυβο
ε με τόση σκόνη πως να μην γίνει χαμός ;

βρήκα ένα κατσαβίδι και πήγα κοντά της.
-καθάρισε!

έβγαλε όλες τες βίδες...εντάξει...
εννοείται ότι έλειπαν μερικές... πάνε χρόνια τώρα...
άνοιξε, βρήκε το ανεμιστηράκι, φύσηξε, καθάρισε με τα ξυλούθκια για τα αυτιά

και τώρα πλέον δεν ακούω τίποτα!!!
αερίζεται ο εγκέφαλος μου κανονικά!!!

έπνασα!

όσο για τα ανεμιστηράκια, δεν φαίνονται στο σχέδιο, είναι πολύ μικρά όσο ο εγκέφαλός μου!!!

πριν και μετά...

στην αρχή ήμουν κάπως έτσι...

μετά από κανένα δύο μήνες εγκεφαλοπροσωπικού καψίματος 

λες και έκατσα 1 βδομάδα συνεχόμενα αντίκρυ στο ήλιο να παίζουμε τάβλι

έγινα κάπως έτσι...

έπρεπε να χρησιμοποιήσω αντιλαπτικό.

ας πρόσεχα...

αφιέρωμα στην κουτσουκούτα!

μετά απο δική σας παράκληση... (περίπου)
θα δούμε την ιστορία της κουτουκούτας 
σε κοπιπέιστ βέρζιον
σε αυτό το πόστ!
απολαύστε υπεύθυνα


περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
τους THE BEATLES στο γραφείο μου. Μικρούς μικρούς σε μέγεθος, λες και ήμουν σε ταινία με εξωτικά εκείνη την ώρα.
Είχαν τα μαλλάκια τους πε-πε και τις κιθαρούλες τους αγκαζέ.
τι έκαναν?
περπατούσαν πάνω κάτω μπρος πίσω στο γραφείο μου, λες και ήταν καμιά κεντρική πλατεία σε κάποια κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα του κόσμου.
ναι ναι!
χάζευαν τις πένες (στυλο) και τα μολύβια, λες και ήταν έργα του πιο σύγχρονου γλύπτη της εποχής, και τον θαύμαζαν πως κατάφερε να εντάξει στο περιβάλλον την συγκεκριμένη μορφή με το συγκέκριμένο υλικό....
γραφείο-μολύβια-πένες.
ταιριάζουν.
εντάξει ρε σκαθαράκια...ηρεμίστε.
τραβήξτε όσες φωτογραφίες είναι να τραβήξετε, και να φεύγετε σιγά σιγά διότι η πλατεία είναι καταλυμένη απο τον τρομερό γίγαντα που θα σας κάνει "Π-πα" σε λίγο... και δεν θέλω να σας σκοτώσω...

τρόμαξε ο κόσμος.
έλεος. αυτή θέλει να σκοτώσει την αγαπημένη μας μουσική. 
Τους μουσικούς, στιχουργούς και βάλε που δημιούργησαν έναν τύπο άντρα που δεν ύπαρχει, μέσα απο τους στίχους τους, και κατάστρεψαν τόσες ήδη παλάβες, και άλλες όχι τόσο, γυναίκες μικρές μικρές που ήταν σε κάποιο χωριό κοντα στο γραφείο-πλατεία που βρήκα το σκαθάρι...ή και πρωτευουσιάνες. Δεν κάνουν διακρίσεις.
ο χαμός συνεχίζεται.
απορίες??

ποια είναι η πραγματικότητα?
ε?


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
μια κουτσουκουτούλα περπατούσε στο γραφείο μου...

δεν κατάλαβα όμως αν πέρασε απο τον γραμματέα μου ή αν ήρθε με ραντεβού...
δεν κατάλαβα αν ήρθε με καλές προθέσεις, ή αν ήθελε καβγά
δεν κατάλαβα αν ήθελε να παίξει ή αν ήθελε να τρέξει
αν ήθελε να της φέξει καμιά ιδέα ή να βρέξει βροχή βροχερή,
δεν κατάλαβα τι ήθελε και όταν την ρώτησα δεν την άκουσα,
ήταν τόσο μικρή η φωνούλα της, και τόσο μικρά τα γραμματάκια της ,
που απλά της ζήτησα σιγάνα να μου δείξει τι ήθελε και τι γύρευε απο μένα,
τέντωσε το ποδαράκι της (ένα απο τα ποδαράκια της)
προς ένα κομματάκι υφασμα και το βελόνι...
κατάλαβα κατάλαβα...

της έραψα ένα γιλεκάκι και ένα αλεξίπτωτο μικρούλι στο μεγεθός της,
με τιράντες όσες τα ποδαράκια της και τις μασχαλίστες της...
της το φέρεσα. δεν αντέδρασε...δεν κατάλαβε ίσως... ίσως και ναι...
την έριξα κάτω απ΄ το παράθυρο...
ακουσα μικροσκοπικό ουρλιαχτό...
δεν το πίστεψα... μετά δεν ηρέμισα...
πήγα κάτω...να δώ αν εκανε σπουρτ στο έδαφος ή αν έκανε γιουυυχουυύ στον άνεμο...
εκεί που θα έβρισκα το πτώμα της,
βρήκα το χαρτάκι το μικροσκοπικό (μην ρωτάτε πως το είδα..με βοήθησαν κάποιοι*)
... τι λέει το χαρτάκι???
που να ξερω... κάποιοι* δεν μου λένε....

ναι ναι ρεμάλια... δεν ντρέπεστε λέω γω??


κάποιοι* = ?


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μόλις έφτασα κάτω σκόνταψα πάνω σε έναν απο αυτούς.
αυτά τα ξωτικά του δάσους είναι παντου.
δεν ξερω γιατι δεν τα συμπαθω...ίσως για την προιστορία που έχουμε... ανακατεύονται παντου και με μπλέκουν σε καταστάσεις, όπως τότε που ήθελα να τρέξω να προλάβω να πιάσω το παγωτό απο το χέρι ενος παιδιου για να το πετάξω στα πιγκουίνια να το φάνε πριν λιωσει το παγωτό για να τα σώσω.....
για να τα σώσω???
για να τα διώξω ??...
δεν θυμάμαι ακριβώς τι έγινε.
τα πιγκουίνια δεν ζουνε στους παγους αλλά ζουνε απο τα παγωτα, αλλά να μην ειναι λιωμένο το παγωτο και κολλάει στο χέρι (?)
μετα δεν κάνει... δεν τους δίνει και πολλά credits ζωης το λιωμένο παγωτό.
βεβαια τα ξωτικά του δάσους δεν ήθελαν να σώσουν το παιδί απο μενα το τέρας, αλλά να κάνουν το παιδί, τερας και να τρέξει εναντίον μου.(γιατί? *)
Ετσι πήγε το ένα το ξωτικό και του έβαλε "τερατούμ" κρυφά στο χυμό του, και εκεί που έβλεπες ένα ανθρωπάκι 70 εκατοστά ύψος με το ζόρι, είχα να αντιμετωπίσω έναν γίγαντα 2,03 μ. με την ατσαλότητα και το πείσμα ενός παιδιού....
να μην τα πολυλέω και σας κουράσω...

η κουτσουκούτα είδε την σκηνή τότε...
και ζήτησε απο τα ξωτικά του δάσους να της δώσουν το τηλέφωνο του παιδιού να πάει να το βρεί για δικούς της προσωπικούς λόγους...λόγους που τα ξωτικά δεν έμαθαν, μέχρι τότε δηλαδή, διότι τώρα που μιλάμε δεν ξέρω κατα πόσον γνωρίζουν τα πραγματικά κίνητρα της κουτσουκούτας και γιατί ήρθε στο γραφείο μου.
στο χαρτάκι όμως που βρήκαν τα ξωτικά καταλάβαμε καλυτερα πως βρέθηκε η κουτσουκούτα εκεί, και τον ρόλο μου στη ζωή της.
το χειρότερο όμως δεν ήταν το γράμμα που βρήκαν τα ξωτικά του δάσους, αλλά η απουσία της κουτσουκούτας...
τι ακριβώς έγινε???

συνεχίζεται... (εδώ)
όπως την ζωή!

(γιατί? *= γιατί εκτός απο ξωτικά του δάσους, είναι αναίσθητα χτηνά και δεν τους νοιάζει τίποτα, και εκτός αυτού εχουν φοβερή αίσθηση του χιούμορ, διοτι... μεταξύ μας, τώρα αμα το καλοσκεφτώ και αφήσω τον εγωισμό στην άκρη, ήταν πολύ αστείο το παιδί-τέρας να με τρέχει σε όλη την πόλη και να λέει... "θέλω να παίτσουμε, θέλω να παίτσουμε..." στα πολλά τα βρήκαμε, αλλά... μπόρα ξεκίνησε, όταν αρνήθηκα να παίξουμε πα-τη-τό. ...ε...με το δίκαιο μου νομίζω)


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(για μεγαλύτερα γράμματα πατήστε ctrl + )

με ψιλη μικρη  ήλιο-μπαλόνιστικη φωνή....

"θέλω να πεθάνω. ήθελα...
θέλω... αχ! δεν ξέρω... με μπερδεψες σκύλα... 
όταν ήρθα σήμερα στο γραφείο σου περίμενα να δώ εκείνον τον τεράστιο 
σκύλο που σε έτρεχε απο πίσω τις προάλλες... 
τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman.
αυτή την στιγμή πέφτω. Μόλις με έριξες απο το παράθυρο...σου γράφω αυτό το γράμμα για να σε ευχαριστήσω.
Ηθελα να βρώ τον τεράστιο σκύλο για να μου επιτεθεί και να με σκοτώσει. 
Δεν μπορώ να σου πώ τους λόγους μου. απογοητευτηκα οταν σε ειδα εκει αντι αυτου.
ουτε ένα hi5 να με πλακώσεις με την πατούσα σου? τίποτα ρε σκυλί μου ??? μετά μου έδειξες το ύφασμα. χαρηκα. περίμενα να με δέσεις, να με φιμώσεις,να μου χτυπήσεις κανενα τατουζ με εκεινη την βελονα, έστω πιρσινγκ (η αληθεια ειναι οτι θα προτιμουσα βασανιστήρια και τέτοια...αλλά ....) σε είδα με χαρά να μου πιάνεις τα μέτρα και να ράβεις με χαρα. άκουσα ότι τα σκυλιά οταν ενθουσιαζονται κουνάνε την ουρά τους. 
η δικιά σου άφαντη. 
αχχχχχχχχ
θέλω να ζησω. βρήκα σκοπο ζωης! η ζωη μου έχει νόημα!!! 
γιατί τα σκυλιά δεν είναι όπως μου τα περιγράψανε??? 
ακουγα ακουγα για αυτά αλλα ποτε δεν μπορεσα να τα αναγνωρίσω. 
μεχρι που ο σουπερμαν (οχι ο αυθεντικός, ένας απο το μπουλούκι των ξωτικών του δάσους) μου είπε ότι εισαι σκυλί. 
Αλλά κάτι δεν κολλά!!!
βαρέθηκα την ζωή μου, νόμιζα ότι τα είχα ζήσει όλα, νομιζα ότι τα ήξερα όλα...
α, δεν στο ειπα... το αλεξίπτωτο δεν ειναι γερό... έχει κανενα δευτερόλεπτο τώρα που έχασα την πορεία μου... 
θέλω να ζήσω....
θα γκρεμιστώωωω. 
τώρα θα γράφω πολύ γρήγορα και ότι προλάβω... 
θα χρησιμοποιήσω και τα πόδια μου εκτός απο τα χέρια μου στο γράψιμο και ότι γίνει έγινε.
διπλό ευχαριστώ. ευχαριστώ που προσπάθησες να με σκοτώσεις. και σε ευχαριστώ που μου έδωσες νόημα να ζώ. 
αν ζήσω...
πλάκα θα χει, αν όχι, πλακα θα μαι. ....έεεεεε
εδαφοςςςςςςςςςςςςςςςς με ταχύτητααααααααααααααα....α...α....
άνεμος....αεράκι...πήρα ύψος...λίγο...... ωχ αμαν!
τι είναι αυτό το τετράποδο εκει που κουνά την ουρά του και βγάζει την γλώσσα του και κάνει όπως το παλαβό...και και....
σκύλος!!! αυτός είναι ο σκύλος??? και εσυ τι εισαι??? 
κουράστικα! δεν με αφήνουν να πεθάνω σε ησυχία όλες αυτές οι αποκαλυψεις, μερικά δευτερόλεπτα πριν πεθάνω. 
δυκολοι καιροι για κουτσουκούτες....
τοίχοςςςςςςςςςςςςςςςςςς..............."

εσύ είσαι η αράχνη που γράφει στο γράμμα, έτσι?? (κουνά το κεφάλι του)
γι αυτό δεν μου έδινες να το διαβάσω...έτσι?? (ξανακουνά) λοιπόν ψάξτε όλη την αυλή.
μέχρι να βρούμε το πτώμα είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει....
όταν κοιτάξαμε όλους τους πιθανούς τοίχους της αυλής βρήκαμε ακόμα ένα χαρτάκι....

"βρήκα το τηλεχειριστήριο για την πυλη της μηχανής του χρόνου, εκπαιδευσα τον σκύλο και θα με πάρει εκεί..."

τι? μα τι γίνεται εδώ?

βλέπω τον σκύλο απο μακριά με ένα remote control στο στόμα...


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ε, τι να κάνω και γω έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα?
μια τρελαμένη κουτσουκούτα με τάσεις αυτοκτονίας ήρθε να με βρεί γιατί νομιζε ότι ήμουν το τερατόμορφο παιδάκι, που νόμιζε ότι ήταν σκύλος.
το παιδάκι μια χαρά ήξερε ότι ήταν ένα 2μετρο ανθρωπάκι, αυτή τα μπέρδεψε.
ήρθε με βρήκε, τελικά οταν ήρθε να με βρει να την σκοτώσω ανακάλυψε ότι είμαι απλά ενας άνθρωπος που ράβει αλεξίπτωτα στις κουτσουκούτες. Ντά-α.
τι άλλο να ήμουν δηλαδή!


όταν κατάλαβε ότι η ζωη ειναι καλή, ή καλούτσικη τελοσπάντων 
και ανακάλυψε τι εστί σκυλί...
εκλεψε, επειδη νόμισε ότι εκπαίδευσε τον σκύλο

τόσο κόπο έκαναν τα ξωτικά του δάσους για να συννενοηθούν με τον Ρούντολφ 
και τώρα αυτή νομίζει ότι τον εκπαίδευσε? 
του έδωσαν "σκυλουσίτ" και ο σκύλος τα μαθε όλα αυτόματα. 
χα! εύκολο ακούγεται. ε βέβαια, τωρά που είναι εκπαιδευμένος εύκολα του δίνεις "εκπαιδευτιούμ" συμπληρώματα διατροφής ... τι γινόταν πριν?

μην το παρακάνω τώρα με την ιστορία, 
φανταστείτε απλά 
πολλά ξωτικά του δάσους να τρέχουν τον Ρούντολφ παντού και αυτός να νομίζει ότι παίζουνε κρυφτό και άστα να πάνε. 
απο άσπρος έγινε καφέ και τα ξωτικά έγιναν χάλια! 
τελικά όλα καλά ή μήπως καλύτερα να πω ημιτελικά, 
διότι απ ότι φαίνεται, 
τελικά χάθηκε ο Ρούντολφ και ας ήταν εκπαιδευμένος. 

βγήκαμε στους δρόμους. 
ψάχναμε τον Ρούντολφ, ψάχναμε την κουτσουκούτα...
ή μήπως τελικά ψαχναμε να βρούμε τι είναι αυτο το remote control για την πύλη της μηχανής του χρόνου??
νυχτωθήκαμε καλά καλά και έπρεπε να λέω ανέκδοτα συνέχεια στα ξωτικά του δάσους να γελάνε για να μας φωτίζουν το δρόμο με τα δόντια τους. 
το καλό τους είναι ότι άμα πάρουν μπρος και αρχίσουν να γελάνε, στην συνέχεια
και με τα πιο χαζά διαλύονται, αφου...
σε κάποια φάση με τυφλώσαν και έτσι αρχισα να λέω απο τα κλασσικά του Πόμπου
μπας και ρυθμιστεί η φωταγωγία της ομάδας 
"finding the beatle, the dog and the remote"
έτσι κύλησε και το walk around comedy καλά.

σε κάποια φάση βρίσκουμε κάτι μικρά φωτάκια κάπου χαμηλά κατω απο ένα δέντρο. και ευτυχώς ταυτόχρονα σκόνταψε το ένα ξωτικό του δάσους κάπου. 
ε ναι, ο Αράχνης ποιος άλλος? 

(flashback απο το γράμμα της κουτσουκούτας που βρήκαμε: 
 "τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman."


Η αλήθεια είναι ότι ειναι το αγαπημένο μου ξωτικό του δάσους. Δεν του το είπα φυσικά, μπορεί να πάθει κανένα βραχυκύκλωμα. 
Αυτή η ατσαλότητα του είναι πάρα πολύ γλυκιά. Ισως επειδή μου θυμίζει την "ατσάληνη", δεν ξέρω...
όπως και να χει... 
ο καλος μου Αράχνης σκόνταψε φυσικά κάπου. 
Επειδή κάτι λέγανε εκεί πίσω τα πισινόπαιδα και με καροϊδεύανε,
γελούσε(!!!) και έτσι είδαμε όλοι ότι σκόνταψε πάνω στο remote control!!! 

1/3 (ένα στα τρία) επιτυχία η ομάδα !


και η επιτυχία συνεχίζεται! όπως σκόνταψε έπεσε πάνω σε μιά πόρτα τύπου καταπακτή και έγραφε πάνω.
"Γουέλκαμ στην μηχανή του χρόνου, αν περάσεις αυτήν την πύλη θα σε ταξιδεψουμε στον χρόνο και στο συναίσθημα"

εντάξει. ολοι ξέρουμε ότι το remote ανοίγει την συγκεκριμένη πόρτα. Ευτυχώς όταν σταμάτησαν να γελούν στα ξωτικά του δάσους, διότι ψιλοφοβηθήκανε με όσα συνέβαιναν, είχε ήδη ανοίξει η πόρτα και μπήκαμε μέσα. 
και ποιός μας υποδέχεται??
ο Ρουντολφ. 

2/3 επιτυχία η ομάδα!!

ήταν ντυμένος μπάτλερ και υποδεχόταν τον κόσμο στο μαγαζί! 

η μηχανή του χρόνου είναι ένα μαγαζάκι, με τσιμπίματα και μουσική, και ο καθένας φορεί ότι εποχή επιθυμεί και πάει εκεί.
είδαμε τον Ιούδα, τον Καίσαρα, την Μεριλυν, τον Μέριλυν και ότι θέλει ο καθένας να φανταστεί ήταν εκεί!
είδαμε και την κουτσουκούτα πάνω στη σκηνή...

3/3 επιτυχία η ομάδα!!!

" αχ φίλοι μου αγαπημένοι
πίνω για τίποτα δεν μου μένει

τρέχω, ψάχνω για να βρώ
σκύλο φοβερό,

να με στείλει να παώ στο καλό
αντι να μου κάνει το καλό αυτό,

βρέθηκα με μεταφορικό
και άρτιο προσωπικό


τη ζωή μου λέω να αλλάξω
τώρα που το ανάφερα πάω να αλλάξω


ρούχα, κλάτσες και παππούτσια
και την ζωή μου θα την ζήσω στα μπουζούκια


βρήκα νόημα στο χορό
στο τσιφτετέλι το κωλογυριστό


και πάμε όλοι μαζί


την βρήκα την άκρη
την βρήκα την άκρη
σκύλο μπάτλερ και ζωή!!!


σκύλο μπάτλερ και καλή ζωή
σκύλο μπάτλερ και την καλύτερη ζωή!!!


δικόοο σας!!!!!"

ξεσηκώθηκε ο κόσμος, έγινε χαμός και για την ζωή πανηγυρισμός.
νομίζω τέρμα οι κουτσουκούτες και πάω να πάρω λίγες κούνες 


καλη διασκέδαση!!!