αφιέρωμα στην κουτσουκούτα!

μετά απο δική σας παράκληση... (περίπου)
θα δούμε την ιστορία της κουτουκούτας 
σε κοπιπέιστ βέρζιον
σε αυτό το πόστ!
απολαύστε υπεύθυνα


περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
τους THE BEATLES στο γραφείο μου. Μικρούς μικρούς σε μέγεθος, λες και ήμουν σε ταινία με εξωτικά εκείνη την ώρα.
Είχαν τα μαλλάκια τους πε-πε και τις κιθαρούλες τους αγκαζέ.
τι έκαναν?
περπατούσαν πάνω κάτω μπρος πίσω στο γραφείο μου, λες και ήταν καμιά κεντρική πλατεία σε κάποια κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα του κόσμου.
ναι ναι!
χάζευαν τις πένες (στυλο) και τα μολύβια, λες και ήταν έργα του πιο σύγχρονου γλύπτη της εποχής, και τον θαύμαζαν πως κατάφερε να εντάξει στο περιβάλλον την συγκεκριμένη μορφή με το συγκέκριμένο υλικό....
γραφείο-μολύβια-πένες.
ταιριάζουν.
εντάξει ρε σκαθαράκια...ηρεμίστε.
τραβήξτε όσες φωτογραφίες είναι να τραβήξετε, και να φεύγετε σιγά σιγά διότι η πλατεία είναι καταλυμένη απο τον τρομερό γίγαντα που θα σας κάνει "Π-πα" σε λίγο... και δεν θέλω να σας σκοτώσω...

τρόμαξε ο κόσμος.
έλεος. αυτή θέλει να σκοτώσει την αγαπημένη μας μουσική. 
Τους μουσικούς, στιχουργούς και βάλε που δημιούργησαν έναν τύπο άντρα που δεν ύπαρχει, μέσα απο τους στίχους τους, και κατάστρεψαν τόσες ήδη παλάβες, και άλλες όχι τόσο, γυναίκες μικρές μικρές που ήταν σε κάποιο χωριό κοντα στο γραφείο-πλατεία που βρήκα το σκαθάρι...ή και πρωτευουσιάνες. Δεν κάνουν διακρίσεις.
ο χαμός συνεχίζεται.
απορίες??

ποια είναι η πραγματικότητα?
ε?


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
μια κουτσουκουτούλα περπατούσε στο γραφείο μου...

δεν κατάλαβα όμως αν πέρασε απο τον γραμματέα μου ή αν ήρθε με ραντεβού...
δεν κατάλαβα αν ήρθε με καλές προθέσεις, ή αν ήθελε καβγά
δεν κατάλαβα αν ήθελε να παίξει ή αν ήθελε να τρέξει
αν ήθελε να της φέξει καμιά ιδέα ή να βρέξει βροχή βροχερή,
δεν κατάλαβα τι ήθελε και όταν την ρώτησα δεν την άκουσα,
ήταν τόσο μικρή η φωνούλα της, και τόσο μικρά τα γραμματάκια της ,
που απλά της ζήτησα σιγάνα να μου δείξει τι ήθελε και τι γύρευε απο μένα,
τέντωσε το ποδαράκι της (ένα απο τα ποδαράκια της)
προς ένα κομματάκι υφασμα και το βελόνι...
κατάλαβα κατάλαβα...

της έραψα ένα γιλεκάκι και ένα αλεξίπτωτο μικρούλι στο μεγεθός της,
με τιράντες όσες τα ποδαράκια της και τις μασχαλίστες της...
της το φέρεσα. δεν αντέδρασε...δεν κατάλαβε ίσως... ίσως και ναι...
την έριξα κάτω απ΄ το παράθυρο...
ακουσα μικροσκοπικό ουρλιαχτό...
δεν το πίστεψα... μετά δεν ηρέμισα...
πήγα κάτω...να δώ αν εκανε σπουρτ στο έδαφος ή αν έκανε γιουυυχουυύ στον άνεμο...
εκεί που θα έβρισκα το πτώμα της,
βρήκα το χαρτάκι το μικροσκοπικό (μην ρωτάτε πως το είδα..με βοήθησαν κάποιοι*)
... τι λέει το χαρτάκι???
που να ξερω... κάποιοι* δεν μου λένε....

ναι ναι ρεμάλια... δεν ντρέπεστε λέω γω??


κάποιοι* = ?


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μόλις έφτασα κάτω σκόνταψα πάνω σε έναν απο αυτούς.
αυτά τα ξωτικά του δάσους είναι παντου.
δεν ξερω γιατι δεν τα συμπαθω...ίσως για την προιστορία που έχουμε... ανακατεύονται παντου και με μπλέκουν σε καταστάσεις, όπως τότε που ήθελα να τρέξω να προλάβω να πιάσω το παγωτό απο το χέρι ενος παιδιου για να το πετάξω στα πιγκουίνια να το φάνε πριν λιωσει το παγωτό για να τα σώσω.....
για να τα σώσω???
για να τα διώξω ??...
δεν θυμάμαι ακριβώς τι έγινε.
τα πιγκουίνια δεν ζουνε στους παγους αλλά ζουνε απο τα παγωτα, αλλά να μην ειναι λιωμένο το παγωτο και κολλάει στο χέρι (?)
μετα δεν κάνει... δεν τους δίνει και πολλά credits ζωης το λιωμένο παγωτό.
βεβαια τα ξωτικά του δάσους δεν ήθελαν να σώσουν το παιδί απο μενα το τέρας, αλλά να κάνουν το παιδί, τερας και να τρέξει εναντίον μου.(γιατί? *)
Ετσι πήγε το ένα το ξωτικό και του έβαλε "τερατούμ" κρυφά στο χυμό του, και εκεί που έβλεπες ένα ανθρωπάκι 70 εκατοστά ύψος με το ζόρι, είχα να αντιμετωπίσω έναν γίγαντα 2,03 μ. με την ατσαλότητα και το πείσμα ενός παιδιού....
να μην τα πολυλέω και σας κουράσω...

η κουτσουκούτα είδε την σκηνή τότε...
και ζήτησε απο τα ξωτικά του δάσους να της δώσουν το τηλέφωνο του παιδιού να πάει να το βρεί για δικούς της προσωπικούς λόγους...λόγους που τα ξωτικά δεν έμαθαν, μέχρι τότε δηλαδή, διότι τώρα που μιλάμε δεν ξέρω κατα πόσον γνωρίζουν τα πραγματικά κίνητρα της κουτσουκούτας και γιατί ήρθε στο γραφείο μου.
στο χαρτάκι όμως που βρήκαν τα ξωτικά καταλάβαμε καλυτερα πως βρέθηκε η κουτσουκούτα εκεί, και τον ρόλο μου στη ζωή της.
το χειρότερο όμως δεν ήταν το γράμμα που βρήκαν τα ξωτικά του δάσους, αλλά η απουσία της κουτσουκούτας...
τι ακριβώς έγινε???

συνεχίζεται... (εδώ)
όπως την ζωή!

(γιατί? *= γιατί εκτός απο ξωτικά του δάσους, είναι αναίσθητα χτηνά και δεν τους νοιάζει τίποτα, και εκτός αυτού εχουν φοβερή αίσθηση του χιούμορ, διοτι... μεταξύ μας, τώρα αμα το καλοσκεφτώ και αφήσω τον εγωισμό στην άκρη, ήταν πολύ αστείο το παιδί-τέρας να με τρέχει σε όλη την πόλη και να λέει... "θέλω να παίτσουμε, θέλω να παίτσουμε..." στα πολλά τα βρήκαμε, αλλά... μπόρα ξεκίνησε, όταν αρνήθηκα να παίξουμε πα-τη-τό. ...ε...με το δίκαιο μου νομίζω)


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(για μεγαλύτερα γράμματα πατήστε ctrl + )

με ψιλη μικρη  ήλιο-μπαλόνιστικη φωνή....

"θέλω να πεθάνω. ήθελα...
θέλω... αχ! δεν ξέρω... με μπερδεψες σκύλα... 
όταν ήρθα σήμερα στο γραφείο σου περίμενα να δώ εκείνον τον τεράστιο 
σκύλο που σε έτρεχε απο πίσω τις προάλλες... 
τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman.
αυτή την στιγμή πέφτω. Μόλις με έριξες απο το παράθυρο...σου γράφω αυτό το γράμμα για να σε ευχαριστήσω.
Ηθελα να βρώ τον τεράστιο σκύλο για να μου επιτεθεί και να με σκοτώσει. 
Δεν μπορώ να σου πώ τους λόγους μου. απογοητευτηκα οταν σε ειδα εκει αντι αυτου.
ουτε ένα hi5 να με πλακώσεις με την πατούσα σου? τίποτα ρε σκυλί μου ??? μετά μου έδειξες το ύφασμα. χαρηκα. περίμενα να με δέσεις, να με φιμώσεις,να μου χτυπήσεις κανενα τατουζ με εκεινη την βελονα, έστω πιρσινγκ (η αληθεια ειναι οτι θα προτιμουσα βασανιστήρια και τέτοια...αλλά ....) σε είδα με χαρά να μου πιάνεις τα μέτρα και να ράβεις με χαρα. άκουσα ότι τα σκυλιά οταν ενθουσιαζονται κουνάνε την ουρά τους. 
η δικιά σου άφαντη. 
αχχχχχχχχ
θέλω να ζησω. βρήκα σκοπο ζωης! η ζωη μου έχει νόημα!!! 
γιατί τα σκυλιά δεν είναι όπως μου τα περιγράψανε??? 
ακουγα ακουγα για αυτά αλλα ποτε δεν μπορεσα να τα αναγνωρίσω. 
μεχρι που ο σουπερμαν (οχι ο αυθεντικός, ένας απο το μπουλούκι των ξωτικών του δάσους) μου είπε ότι εισαι σκυλί. 
Αλλά κάτι δεν κολλά!!!
βαρέθηκα την ζωή μου, νόμιζα ότι τα είχα ζήσει όλα, νομιζα ότι τα ήξερα όλα...
α, δεν στο ειπα... το αλεξίπτωτο δεν ειναι γερό... έχει κανενα δευτερόλεπτο τώρα που έχασα την πορεία μου... 
θέλω να ζήσω....
θα γκρεμιστώωωω. 
τώρα θα γράφω πολύ γρήγορα και ότι προλάβω... 
θα χρησιμοποιήσω και τα πόδια μου εκτός απο τα χέρια μου στο γράψιμο και ότι γίνει έγινε.
διπλό ευχαριστώ. ευχαριστώ που προσπάθησες να με σκοτώσεις. και σε ευχαριστώ που μου έδωσες νόημα να ζώ. 
αν ζήσω...
πλάκα θα χει, αν όχι, πλακα θα μαι. ....έεεεεε
εδαφοςςςςςςςςςςςςςςςς με ταχύτητααααααααααααααα....α...α....
άνεμος....αεράκι...πήρα ύψος...λίγο...... ωχ αμαν!
τι είναι αυτό το τετράποδο εκει που κουνά την ουρά του και βγάζει την γλώσσα του και κάνει όπως το παλαβό...και και....
σκύλος!!! αυτός είναι ο σκύλος??? και εσυ τι εισαι??? 
κουράστικα! δεν με αφήνουν να πεθάνω σε ησυχία όλες αυτές οι αποκαλυψεις, μερικά δευτερόλεπτα πριν πεθάνω. 
δυκολοι καιροι για κουτσουκούτες....
τοίχοςςςςςςςςςςςςςςςςςς..............."

εσύ είσαι η αράχνη που γράφει στο γράμμα, έτσι?? (κουνά το κεφάλι του)
γι αυτό δεν μου έδινες να το διαβάσω...έτσι?? (ξανακουνά) λοιπόν ψάξτε όλη την αυλή.
μέχρι να βρούμε το πτώμα είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει....
όταν κοιτάξαμε όλους τους πιθανούς τοίχους της αυλής βρήκαμε ακόμα ένα χαρτάκι....

"βρήκα το τηλεχειριστήριο για την πυλη της μηχανής του χρόνου, εκπαιδευσα τον σκύλο και θα με πάρει εκεί..."

τι? μα τι γίνεται εδώ?

βλέπω τον σκύλο απο μακριά με ένα remote control στο στόμα...


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ε, τι να κάνω και γω έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα?
μια τρελαμένη κουτσουκούτα με τάσεις αυτοκτονίας ήρθε να με βρεί γιατί νομιζε ότι ήμουν το τερατόμορφο παιδάκι, που νόμιζε ότι ήταν σκύλος.
το παιδάκι μια χαρά ήξερε ότι ήταν ένα 2μετρο ανθρωπάκι, αυτή τα μπέρδεψε.
ήρθε με βρήκε, τελικά οταν ήρθε να με βρει να την σκοτώσω ανακάλυψε ότι είμαι απλά ενας άνθρωπος που ράβει αλεξίπτωτα στις κουτσουκούτες. Ντά-α.
τι άλλο να ήμουν δηλαδή!


όταν κατάλαβε ότι η ζωη ειναι καλή, ή καλούτσικη τελοσπάντων 
και ανακάλυψε τι εστί σκυλί...
εκλεψε, επειδη νόμισε ότι εκπαίδευσε τον σκύλο

τόσο κόπο έκαναν τα ξωτικά του δάσους για να συννενοηθούν με τον Ρούντολφ 
και τώρα αυτή νομίζει ότι τον εκπαίδευσε? 
του έδωσαν "σκυλουσίτ" και ο σκύλος τα μαθε όλα αυτόματα. 
χα! εύκολο ακούγεται. ε βέβαια, τωρά που είναι εκπαιδευμένος εύκολα του δίνεις "εκπαιδευτιούμ" συμπληρώματα διατροφής ... τι γινόταν πριν?

μην το παρακάνω τώρα με την ιστορία, 
φανταστείτε απλά 
πολλά ξωτικά του δάσους να τρέχουν τον Ρούντολφ παντού και αυτός να νομίζει ότι παίζουνε κρυφτό και άστα να πάνε. 
απο άσπρος έγινε καφέ και τα ξωτικά έγιναν χάλια! 
τελικά όλα καλά ή μήπως καλύτερα να πω ημιτελικά, 
διότι απ ότι φαίνεται, 
τελικά χάθηκε ο Ρούντολφ και ας ήταν εκπαιδευμένος. 

βγήκαμε στους δρόμους. 
ψάχναμε τον Ρούντολφ, ψάχναμε την κουτσουκούτα...
ή μήπως τελικά ψαχναμε να βρούμε τι είναι αυτο το remote control για την πύλη της μηχανής του χρόνου??
νυχτωθήκαμε καλά καλά και έπρεπε να λέω ανέκδοτα συνέχεια στα ξωτικά του δάσους να γελάνε για να μας φωτίζουν το δρόμο με τα δόντια τους. 
το καλό τους είναι ότι άμα πάρουν μπρος και αρχίσουν να γελάνε, στην συνέχεια
και με τα πιο χαζά διαλύονται, αφου...
σε κάποια φάση με τυφλώσαν και έτσι αρχισα να λέω απο τα κλασσικά του Πόμπου
μπας και ρυθμιστεί η φωταγωγία της ομάδας 
"finding the beatle, the dog and the remote"
έτσι κύλησε και το walk around comedy καλά.

σε κάποια φάση βρίσκουμε κάτι μικρά φωτάκια κάπου χαμηλά κατω απο ένα δέντρο. και ευτυχώς ταυτόχρονα σκόνταψε το ένα ξωτικό του δάσους κάπου. 
ε ναι, ο Αράχνης ποιος άλλος? 

(flashback απο το γράμμα της κουτσουκούτας που βρήκαμε: 
 "τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman."


Η αλήθεια είναι ότι ειναι το αγαπημένο μου ξωτικό του δάσους. Δεν του το είπα φυσικά, μπορεί να πάθει κανένα βραχυκύκλωμα. 
Αυτή η ατσαλότητα του είναι πάρα πολύ γλυκιά. Ισως επειδή μου θυμίζει την "ατσάληνη", δεν ξέρω...
όπως και να χει... 
ο καλος μου Αράχνης σκόνταψε φυσικά κάπου. 
Επειδή κάτι λέγανε εκεί πίσω τα πισινόπαιδα και με καροϊδεύανε,
γελούσε(!!!) και έτσι είδαμε όλοι ότι σκόνταψε πάνω στο remote control!!! 

1/3 (ένα στα τρία) επιτυχία η ομάδα !


και η επιτυχία συνεχίζεται! όπως σκόνταψε έπεσε πάνω σε μιά πόρτα τύπου καταπακτή και έγραφε πάνω.
"Γουέλκαμ στην μηχανή του χρόνου, αν περάσεις αυτήν την πύλη θα σε ταξιδεψουμε στον χρόνο και στο συναίσθημα"

εντάξει. ολοι ξέρουμε ότι το remote ανοίγει την συγκεκριμένη πόρτα. Ευτυχώς όταν σταμάτησαν να γελούν στα ξωτικά του δάσους, διότι ψιλοφοβηθήκανε με όσα συνέβαιναν, είχε ήδη ανοίξει η πόρτα και μπήκαμε μέσα. 
και ποιός μας υποδέχεται??
ο Ρουντολφ. 

2/3 επιτυχία η ομάδα!!

ήταν ντυμένος μπάτλερ και υποδεχόταν τον κόσμο στο μαγαζί! 

η μηχανή του χρόνου είναι ένα μαγαζάκι, με τσιμπίματα και μουσική, και ο καθένας φορεί ότι εποχή επιθυμεί και πάει εκεί.
είδαμε τον Ιούδα, τον Καίσαρα, την Μεριλυν, τον Μέριλυν και ότι θέλει ο καθένας να φανταστεί ήταν εκεί!
είδαμε και την κουτσουκούτα πάνω στη σκηνή...

3/3 επιτυχία η ομάδα!!!

" αχ φίλοι μου αγαπημένοι
πίνω για τίποτα δεν μου μένει

τρέχω, ψάχνω για να βρώ
σκύλο φοβερό,

να με στείλει να παώ στο καλό
αντι να μου κάνει το καλό αυτό,

βρέθηκα με μεταφορικό
και άρτιο προσωπικό


τη ζωή μου λέω να αλλάξω
τώρα που το ανάφερα πάω να αλλάξω


ρούχα, κλάτσες και παππούτσια
και την ζωή μου θα την ζήσω στα μπουζούκια


βρήκα νόημα στο χορό
στο τσιφτετέλι το κωλογυριστό


και πάμε όλοι μαζί


την βρήκα την άκρη
την βρήκα την άκρη
σκύλο μπάτλερ και ζωή!!!


σκύλο μπάτλερ και καλή ζωή
σκύλο μπάτλερ και την καλύτερη ζωή!!!


δικόοο σας!!!!!"

ξεσηκώθηκε ο κόσμος, έγινε χαμός και για την ζωή πανηγυρισμός.
νομίζω τέρμα οι κουτσουκούτες και πάω να πάρω λίγες κούνες 


καλη διασκέδαση!!!

Me gustas tu (Manu Chao)

me gusta los thkiavasmatos, me gustas tu

me gusta la tziengeniar, me gustas tu.

me gusta  paralia, me gustas tu

me gusta la cafeina, me gustas tu

me gusta la gelato, me gustas tu

me gusta  makaronia, me gustas tu

que voy a hacer 

je ne sais pas

que voy a hacer 

je ne sais plus

que voy a hacer

je suis perdu

que horas son, mi corazon

je evarethika la studior...sior

me gusta la souvlakia, me gustas tu

me gusta la girila, me gustas tu.

me gusta la granita, me gustas tu

me gusta la quitara, me gustas tu

me gusta la eora, me gustas tu

me gusta  la sentonia, me gustas tu

que voy a hacer 

je ne sais pas

que voy a hacer 

je ne sais plus

que voy a hacer

je suis perdu

que horas son, mi corazon

me gusta la raketa, me gustas tu

me gusta la raketes, me gustas tu.

me gusta la raketes me tes ores, me gustas tu

me gusta la raket, me gustas tu

me gusta la plaz, me gustas tu

me gusta  la raketa eis tin plaz, me gustas tu

que voy a hacer 

je ne sais pas

que voy a hacer 

je ne sais plus

que voy a hacer

je suis perdu

que horas son, mi corazon

son horas de studiar et de raketar!!!

Cogito ergo sum

σκέφτομαι άρα υπάρχω ...(λέμε τώρα)


κατά πόσο υπάρχω από την στιγμή που σκέφτομαι τόσο πολύ
όταν είμαι βουτηγμένη στα βιβλία?
άρα υπάρχω υπό ορισμένους περιορισμούς.
υπάρχω στον κόσμο της σκέψης και από ό,τι και να αποτελείται αυτή

πως γίνεται να υπάρχω όταν σκέφτομαι τόσο πολύ (επί εργασιών-διαβασμάτων συνθηκών)

δεν υπάρχω σε άλλα περιστατικά
δεν υπάρχω σε δραστηριότητες άλλες τις οποίες επιθυμεί η ύπαρξή μου να υπάρξει
(και μετά να την σκεφτεί κιόλας σαν ανάμνηση και σαν μαθήματα ζωής.)

πόση ανάμνηση της ύπαρξής σου μπορεί να σου αφήσει το πολύ διάβασμα
εκτός της βεβαιότητας της γνώσης του τι είπαν, έμαθαν και κατέληξαν άλλοι
συν τη δική σου κατανόηση και διαφωνία ή συμφωνίας αναλόγως ,
και αύξηση αυτής, (της γνώσης που μόλις πήρες....)

ΡΕΝΕ ΝΤΕΚΑΡΤ

http://schriftman.wordpress.com/2010/02/08/i-think-therefore-i-am-descartes/

ακαταλαβίστικα?


δεν καταλαβαίνω άρα υπάρχω σαν κοινός θνητός και όχι σαν φιλόσοφος

γιουροβίζιον ώρα 01:33

συγχαρητήρια!!! 
πρώτη η Κύπρος, δεύτερη η Ουκρανία, τρίτη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και τέταρτη η Γερμανία!!! 
Μπράβο σε όλους!!!!

όι α!!! : )))
είμαι πάρα πολύ εκτός γενικής πρόβλεψης,
αλλά πολύ εντός των δικών μου προβλέψεων...
το τραγούδι sweet people, είναι καταπληκτικό
και ευχαριστώ την eurovision που μέσω αυτής το ανακάλυψα...
και το έβαλα στη ζωή μου

αρκετά ασχολήθηκα με την διοργάνωση αυτή
θυμήθηκα γιατί με αφήνει αδιάφορη τόσα χρόνια...
η Γερμανία είναι πρώτη. πολύ γλυκό κομμάτι και πολύ γλυκιά η κοπέλα...

η γλυκιά αυτή κοπέλα έφερε την νίκη στους Γερμανούς
με την σπέσιαλ φωνούλα

αυτά για την ώρα!!! ... η στάση-σταθμός λεωφορείων προχωρά...

γιουροβίζιον ώρα 00:22

αφου μπήκα στον κόπο να ασχοληθώ με την γιουροβίζιον φέτος,
και μιας και κάθομαι μόνη μου στο σαλόνι με το λαπτοπ
κάνοντας τα σχέδια ενός σταθμού λεωφορείων
(για ένα μάθημα, όχι για την πραγματικότητα )και την γιουροβίζιον...
βγαίνω απο το προγραμμα μου να μοιραστω μαζι σας
τη λιστα μου των 14 τργουδιων του ΘΕΣΜΟΥ που μου αρεσαν

με τυχαια σειρα τα γραφω και μετα θα προσπαθησω να βαλω τα πρωτα 5...

bosnia herzegovina
greece
georgia
turkey
albania
france
romania
germany
και διαφορετικη λιστα με μπαλάντες
norway
cyprus
belgium
ireland
iceland
ukraine

(όλες οι πιο πάνω χώρες με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα και διόρθωση τυχόν ορθογραφικών λαθών. αποκλείεται να μην έκανα....)
είμαι πολύ βιαστική για να προλάβω πριν τελειώσει το διάλειμμα και αρχίσει η βαθμολογία.

πραγματικά κόλλησα με την Ουκρανία. είναι το πιο διαφορετικό τραγούδι.
οπόταν θα το ονομάσω πρώτο για μένα...
και μετα θα πω... bosnia herzegovina ... turkey...georgia ...
και μετά σε απροσδιόριστη θέση τα χιτάκια αρμενίας, γαλλίας, ρουμανίας ισλανδίας ελλάδας κλπ... και την Κύπρο...κάπου στη 10η θέση... (θελω να πω 7η αλλά δεν τολμω...αλλά χέστηκα...ΘΑ ΤΟ ΠΩ. 7η θέση για την Κύπρο...)
και πρωτη η Ουκρανία...εν κομματάρα το τραγούδι

ακόμα λίγο γιουροβίζιον

η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπω την eurovision εκτός μερικών εξαιρέσεων
και πως και σήμερα θυμήθηκα ότι κάτι έχει...
άνοιξα την τι-βί...
και πληροφορήθηκα ότι είναι η μέρα της Κύπρου σήμερα ...

εκτός από τους αέριδες που επήραν του μισούς επί σκηνής
και τις κάποιες παραφωνίες ορισμένων τραγουδιών/τραγουδιστών δεν ήταν άσχημα...

έβαλα την Κύπρο με την Τουρκία, Γεωργία και φυσικά Ουκρανία που με εντυπωσίασε
στα φαβορί της αντίληψης μου.
πραγματικά...Ουκρανία... η κοπέλα ήταν μόνη της στην σκηνή...
(και η αλήθεια..επίεννεν της πολλά ο αέρας!!!)

και μετά πιο χαλαρά Ρουμανία και Ισλανδία* που είναι κλασσική φάση eurovision.
δεν μου άρεσαν αλλά τα βλέπεις και ξέρεις ότι περνάν στα τελικά...
(όποτε δω, πάντα έχει κάτι τέτοιο...κλασσικά κομμάτια είπαμε..)
εντομεταξύ της Ρουμανίας κάτι μου θυμίζει απο ABBA..
οταν θυμηθώ ποιο ακριβώς κομμάτι θα το μοιραστώ εδώ.

αν κατάλαβα καλά... ήταν 2 παραστάσεις απο κάμποσα τραγούδια, επεράσαν κάποια...
και μαζί με κάποια άλλα, θα γίνει μια μέρα ο τελικός ...
αν θυμηθώ να το δω... εν να είναι καλά....
λοιπόν τι άλλο με την γιουροβίζιον??


η κοπέλα που περιγράφει είπε κάτι ...ότι η Κύπρος έχει απο το 2004 να πάει τελικό...
απορία: στέλναμε τραγούδια και δεν πήγαιναν τελικό ή δεν είχαμε το δικαίωμα συμμετοχής... ??



πι.ες: να έβρω καμιά σχετική φωτογραφία να παραθέσω.

wow!!! τωρά που ψάχνω για εικόνα...ανακάλυψα ότι έχουν και βίντεο κλιπ τα κομμάτια και είναι και διαφορετικά απο αυτά που ακούσαμε πριν λίγο στην τι-βί!!!

μάλισταααα!!!!!


μπράβο μπράβο
στα άτομα που αποτελούν το τραγούδι και την όλη συμμετοχή.
αξιοπρεπέστατοι και πολλά συμπαθητικοί.
εντυπωσιάστηκα και θεωρώ ότι είναι πολύ cute σκηνική παρουσία!!!

αυτά!

τέρμα το διάλειμμα

τα κεφάλια μέσα...

πίσω στο διάβασμα

κοκόνα πριγκιπέσσα

 Ισλανδία* =δεν είναι η συγκεκριμένη χώρα αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ποια είναι. 

όταν το ανακαλύψω θα το διορθώσω.

ΙΡΛΑΝΔΙΑ...ΟΧΙ ΙΣΛΑΝΔΙΑ!!! ήβρα το!!!

λιγο γιουροβιζιον

λιγο γιουροβιζιον προ Κυπρου συμμετοχη
και θελω να καμω λιγα σχολια περι ανεμων και υδατων

ρεεε μα πόσο αερα?? εν να τους αρρωστησουν να μεν παν τελικο που θέλουν??

ειπαν μου οτι ειναι προ κατι τελικα κλπ και τωρα εν να δουμε αν θα παμε τελικο η κυπρο.

κλειω να δω την Κυπρο μας

R' AM(our)

αρπάζει το laptop μου

βγάζει την μπαταρία

ξεβιδώνει κάτι βίδες απο δω και απο κει, 

αφαιρεί 150kg χτιτζιόν απο μέσα...

προσθέτει κάτι πλάκες, 

και το κάνει 3 RAM
(ευχαριστώ τον Χρήστο για αυτά!)

ΟΚ!

θα κάτσω φρόνιμη εδώ

θα βγάλω και την μπαταρία...

και πρόσθεσε και σε μένα απο τέτοια τα...πως τα λες.... RAM!!!!!

γιατί! ??

έχω τους λόγους μου!

τώρα ο υπολογιστής μεταφέρει πιο γρήγορα τις πληροφορίες που θέλει (θέλω) να επεξεργαστεί.

δεν πρέπει να συντονιστεί και εγκέφαλος μου σε αυτές τις ταχύτητες?

θα πηγαίνω με τις χελωνίες ταχύτητες επι ξηράς ενώ η μηχανή εν να προχωρά?

εξάλλου μαζί κάνουμε τις εργασίες...πρέπει να συντονιστούμε...

υπολογιστής και Αλίς πάνε μαζί 

στις εργασίες και στις εκδρομές 

δουλεύουνε στις εξεταστικές

και τρέχουνε με τις τρελές χαρές 

όταν το ram μπαίνει στις ζωές           (τους)

σε παρακαλώ καλή μου αδερφή... 

5 βίδες όλες κι όλες, 5 βίδες όλες κι όλες ......

ps: έψαχνα φωτογραφία RAM  και στα αποτελέσματα βρήκα αυτό:

!!!! 

φραπέ 100μ.

φραπέ 100μ.
κανονικά θα έπρεπε να σας παρουσιάσω την φωτογραφία την σχετική
και θα είχα καλύψει 1000 λέξεις ξαφνικά!!!


1 εικόνα = 1000 λέξεις....
(υπόσχομαι ότι θα αποτυπώσω την εν λόγω απροσδιόριστης φύσης επιγραφή)

επίσης υπόσχομαι να σας δώσω και εξηγήσεις....

ή μήπως να σας αφήσω να αφήσετε την φαντασία σας να καλπάσει?
πόσο να καλπάσει?
όχι πολλά...ίσα με το φραπέ .

100μ φραπέ είναι αρκετά...
ή μήπως δεν εννοεί  ότι το φραπέ καλπάζει 100μ, αλλά ότι είναι 100μ φραπέ?
αρχικά ενόμιζα ότι το φραπέ το μετρούμε σε λίτρα...
άρα πάει ανάλογα με την πυκνότητα του φραπέ...??
πόσα μέτρα καλύπτει......ο αφρός αυτού?
πόσο χτυπήθηκε?
χτύπησε πολύ?
επόνησε?
ζάχαρή?
υποκατάστατο αυτής??
τα παγάκια?
λιωμένα? άλιωτα? στρογγυλά? τετράγωνα...σχηματάκια πραματάκια και χρωματάκια???


αχχχχ πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα.... !!!

αλλά μετά, εξαρτάται και από το δοχείο που θα έχεις το φραπέ...
φραπέ να τρέχει μέσα από ένα λάστιχο ραντίσματος, για 100μ,
και στα 100 μ...
να πιτολοά σε κανένα γρασίδι και να φακκά γυρώ με τον χαρακτηριστικό ήχο που έχουν τα "ραντιστίρκα χωραφκιού"
ή να πιτά πάνω σε καμιά καφετέρια και να βουρούν οι πελάτες να δροσιστούν....

100μ φραπέ σε ύψος?
το καλαμάκι τότε πόσο ψηλά φτάνει?
ποιος πίνει απο αυτό?
τα πουλιά?
και μετά πετούν  100m/fr*
ποιος άλλος μπορεί να πιει από ένα καλαμάκι φραπέ σε 100 μέτρα ύψος?
ο πιλότος κανενού αεροπλάνου? η αεροσυνοδος...ο επιβάτης, ο λαθρεπιβάτης...κανένα σκυλάκι που πετάει μαζί τους..κανένας γίγαντας απο κανένα παραμύθι....

φραπέ επίσης μπορώ να πιω και εγώ και εσείς....
φτάνει να το μικράνουμε σε μια ανάλογη κλίμακα που να βολεύει το σάιζ μας!!!





http://www.wikihow.com/Make-a-Traditional-Greek-Frappe
ps: ένα άρθρο που αρχίσαμε πριν χρόνια με ένα φίλο!







*(100μέτρα ανα φραπέ)

η φωτογραφία που σας έλεγα !

τέρμα το φεγγάρι 2

άνοιξα το ψυγείο.
με άρπαξαν οι αγελάδες και με κράτησαν μέσα...
δεν ήταν και πολύ χαμογελαστές....

μετά μερικές ώρες αγελαδόξυλο
έγινα κοκκινόφατσα με δόντια στο μέτωπο και μόνιμο παγωμένο χαμόγελο στο στόμα,
απο το σοκ και το πολυ μπαμ μπου που προηγήθηκε.

τώρα κατάλαβα γιατί χαμογελά πάντα μια αγελάδα στο ψυγείο μου.
ο επόμενος που άνοιξε το ψυγείο με έβγαλε από μέσα,
και κανένας δεν θυμάται πως βρέθηκα εκεί

και κανένας δεν με πιστεύει!

τέρμα το φεγγάρι

έφτυσα το φεγγάρι που είχα κρυμμένο στο ένα μου μάγουλο
άνοιξα το ψυγείο και αντίκρισα μια αγελάδα με σκουλαρίκι να μου γελά.

ούτε να το σκέφτεσαι που δεν θα...
την άρπαξα και την άπλωσα πάνω στο χόουμέιντ ψωμί!!!

αυτά είναι.

απορίες;

ανιαρόφατσα

ότι και να γίνει μην διαβάσετε το πιο κάτω.
μηνννννννννννννν

ειλικρινά.......
δεν ξέρω τίποτα!!!

το μόνο που με ταλαιπωρεί είναι το φούσκωμα στο μισό μου πρόσωπο,
έτσι για να μην είμαι συμμετρική και ανιαρόφατσα είπα να κάνω κάτι για αλλαγή.
και έτσι ξύπνησα ένα πρωί με 2/3 το πρόσωπο που ήξερα απο πριν
και το υπόλοιπο 1/3 ...κάτι έξτρα, κάτι καινούργιο...
μαζί και ο πόνος όχι ο πολύς, αλλά ο εκνευριστικός,
αυτός που διαρκεί όλη μέρα και πονεί λίγο λίγο λίγο...εκνευριστικά λίγο και συνέχεια μέχρι ...
μέχρι....

ξερω γω... μέχρι..... ...

μέχρι να βγεις έξω στο δρόμο με  τα μπικουτί,
ασχέτως αν δεν τα χρησιμοποιείς, και αρχίσεις να τρέχεις πέρα δώθε
χωρίς να φωνάζεις, επειδή δεν μπορείς....
μέχρι να παίξεις σε μεταγλωττισμένη σειρά...
μέχρι να αρχίσουμε να φοράμε τις κάλτσες για γάντια
μέχρι να αρχίσουμε να αποκτούμε όλοι ριγέ χρωματισμούς και βούλες στο δέρμα,
απλά επειδή βαρεθήκαμε το μονόχρωμο, ότι χρώμα και να είμαστε....
μέχρι να τυλιξουμε το παντελόνι στο κεφάλι και φορέσουμε μπουκάλια για παντόφλες...
ή τελοσπάντων
μέχρι....μέχριιιιιι
να σταματήσει κάποτε


εκτός της συμμετρικής ανίας που είχα και αποφάσισα να αλλάξω φάτσα και να μην τρώω για μερικές μέρες και να τρέχω στη βροχή τώρα που δεν βρέχει ποτέ!!!!

είπα να κάνω και ένα σχεδιάγραμμα του πώς έγινε η φάτσα μου:

αυτά σε γενικές γραμμές.

άντε τώρα να φύγω απο τους δρόμους με τις στεγνές βροχές και τα μπικουτί πάνω απο καπέλα παντελόνια και παντόφλες μπουκάλια και να στρωθώ στο διάβασμα...

υγεία φίλοι μου
μέσα έξω.

μέσα έξω!!!!
(για να μεν πω, που γωνιάς)

κουνουπάκος

περνά ο κουνουπάκος από μπροστά μου συνάμενος κουνάμενος,
zzz-νάμενος...


και δεν ήταν καθόλου έτοιμος για ύπνο.

τα z z zzzz  z zz που έβλεπα να τον περιβάλλουν
δεν ήταν τα zzzz z z zzzzz  που μας τρέχουν απο πίσω πριν τον ύπνο.

ήταν ο ήχος των φτερών του.
τα γνωστά στην κουνουπόγλωσσα, "καλώς τονε κι ας άργησε " .....

επειδή τόση ώρα παλάβωσα και έβλεπα να καταλάβω τι zzz "φουμάρει"
δεν τον πρόσεξα ότι πλησίασε

άνοιξε τον χαρτοφύλακα...
έβγαλε από μέσα
μαχαιροπίρουνα, σαλιαρίστρα και καλαμάκι για το after dinner κοκτειλ

μόλις κατάλαβα τις προθέσεις του....
τον χειροκρότησα και τον έστειλα απο κει που ήρθε

καλοκαιράκι, κουνουπάκι και δεν είμαι καλά!!!

παυσιταπάντα

παυσίπονο παυσίνυστο παυσίπεινω, παυσιταπάντα...
παύση...
τίποτα τίποτα δεν λειτουργεί

... την παραπάνω απογοήτευση την δέχομαι απο το κλασικό παυσίπονο
που έχει γίνει το μάγουλο μου, λες και κατάπια το φεγγάρι και δεν το παραδέχομαι
μου λες κανε ααα
και το κρυβω στο μαγουλο....

δεν μπορω να φαω, δεν μπορω να γελασω,  δεν μπορω να διαβασω...
δικαολογίες?
δεν ξερω παντως νευρα σίγουρα μου προκαλει αυτή η δυσφορία...

απο τα παυσιπονα θα το ρίξω στα παυσίνευρα και ότι γίνει

καλημέρα και υγεία, υγεία υγεία μέσα έξω

ανάπαυση

ππίές: δεν είμαι φανατική υπερ χαπιών κλπ.... κανένα παυσίπονο σε έκτακτες περιπτώσεις , όχι με τον παραμικρό πονοκέφαλο.... προς υπεράσπιση της κλαμμένης μου σημερινής έκδοσης, ωφείλω να σταθώ λίγα δευτερόλεπτα στα πόδια μου και να με υποστηρίξω!!!

έσκασα και κλωνοποιήθηκα

διάβαζα...( εργασίες και τέτοια...)
και σε κάποια φάση ακούω ένα ιιιιιιιιιι....
ήταν τα ανεμιστηράκια του εγκεφάλου μου,
δεν άντεξαν...
και μετά...
μπαμ τσιάκα τσιάκα μπουμ....
έγινε η έκρηξη....

και στέκομαι τώρα παντού μες το δωμάτιο να αλληλοκοιτάζομαι....
ένα δωμάτιο γεμάτο Αλίς....

άτε κοκκόνα μου, κάτσε διάβασε.
αναλαμβάνω από μιαν εργασία...

έτσι κατάφερα  να κάνω όλες τις εργασίες μου ταυτόχρονα
κάθε κλωνος απο μια!!!!

έσκασα και κλωνοποιήθηκα

(μεταξύ μας τώρα.... το ξέρω ότι αυτό δεν γίνεται)

έτσι έσκασα και κωλονοποιήθηκα.
έκατσα τον κώλο μου πας την καρέκλα και συνέχισα....

παυσίπονο

πονεις κάτι...
κεφάλι, δόντι, χέρι, τρίχα κλπ
επειδή έχεις ψυχολογικά ή επειδή κάτι άλλο συμβαίνει...
και θες να σταματήσεις τον πόνο

πίνεις παυσίπονο



νυστάζεις πάρα πολλά
επειδή κοιμάσαι απο καθόλου εώς ελάχιστα
επειδή έχεις ψυχολογικά ή επειδή κάτι άλλο συμβαίνει...
και θες να σταματήσει αυτό...

πίνεις παυσίνυστο

software

ανοίγω το     ςςς.γοογλε.ψομ...

και το διορθώνω , αφου τίποτα δεν συμβαίνει...
μετά γράφω
(mpla mpla-αναλόγως τι ψάχνω) softwere

και λαλεί μου το γοογλε,
Did you mean: software


γάρος είσαι και φαίνεσαι... σοφτγάρε μισιημου....
αφου εν σοφτγουεαρ που γυρευκω...
ψάχνω κάτι απαλό, μαλακό να φορέσω....


τέλοσπαντων εκατάλαβα ότι αν θέλω να κάμω την δουλειά μου εν να χρειαστεί να
 γυρεψω κανενα μαλακό γάρο, λίγο ευαισθητούλη 
και τότε μου εμφανίζει μια λίστα αποτελέσματα και επιλέγω
έναν απο τους γαδάρους που ειναι αβέλαμπλ.




ps: .ε... ναι, σωστά καταλάβατε... είναι ένα απο αυτά τα meaningless posts!!!
 καλά είναι στην ζωή μας καμιά φορά να κάνουμε λίγα απο αυτά τα αυθόρμητα τα παλαβά που δεν οδηγούν σε συγκεκριμένα μονοπάτια αλλά μας προσφέρουν ένα παλαβό ύφος και ένα ηλίθιο χαμόγελο, 


που μπορεί σε πολλά χρόνια να αποδείξουν επιστημονικά ότι εμεις οι παλαβοι ζούμε παραπάνω χρόνια.
απολαύστε το πρώτο δείγμα μακροζωίας.


 : ))))




γάρος= γάιδαρος 

ένας τύπος

ξύπνησα αγχωμένη το πρωί...

και βλέπω 1 τύπο πάνω στο στρώμα μου ....  

να με βλέπει και να τον βλέπω, να τον βλέπω και να με βλέπει, 

και τότε κατάλαβα...

έπρεπε να κάνω "δια 12" και όχι "δια 2" 

ο τύπος που δεν μου έβγαινε την προηγούμενη μέρα 

τον βρήκα το πρωί αφού  έκαμα

"sleep on it" και το πρόβλημά μου λύθηκε!!!

σηκώθηκα έκανα τον καφέ μου χωρίς την "ατσάληνη" παρέα, 

και ξανάκανα τις πράξεις μου με τον σωστό τύπο αυτή τη φορά!!!.

H2O το νερό... και κατιτίς που πρόσθεσα

νανοτεχνολογία.
και δεν εννοώ τους 7 νάνους με σούπερ γουάουάου υπολογιστές της Nasa και τρελά gadgets.
μιλώ για μικρο-νανο-σκοπικά μεγέθη και ενώσεις τρελές που φέρνουν τα πάνω κάτω στις επιστήμες.

H2O το νερό
τα μόρια του νερού αποτελούνται από τα γνωστά άτομα, 2 υδρογόνα και 1 οξυγόνο.

πρόσθεσα λοιπόν σε αυτήν την παρέα, άτομα που δουλεύουν σε βιβλιοθήκες, στην google, και άτομα που γνωρίζουν από υπολογιστές,
όπως επίσης και λίγα άτομα από τα μόρια ενός printer, χαρτιού, δέσιμο σπιράλ και όλα τα γράμματα του ελληνικού και αγγλικού αλφαβήτου.

τα ρίχνω όλα στο shaker με το νερό και τα χτυπώ.
το μείγμα είναι έτοιμο.

Μόλις ρίξω το συγκεκριμένο νερό πάνω σε ένα καθηγητή, αυτόματα κρατά την εργασία μου στα χέρια του.
!!!!!!!!!!

ώρες ώρες τούτη η ζωή, απλά δεν παύει να με εκπλήσσει!!!!

ψωμί, ζήλια και υπολογιστής

πρωινή πρωινή σήμερα.

σηκώθηκα έφτιαξα καφέ.

άνοιξα τον υπολογιστή και συνέχισα να ψάχνω υλικό για την εργασία μου...

μετά πήγα στην κουζίνα και έφτιαξα ψωμί.

πως φτιάχνεται το ψωμί:

ανοίγεις ένα ντουλάπι, πιάνεις όλα τα υλικά που βρίσκονται σε συγκεκριμένο σημείο.

βρίσκεις ένα μηχάνημα της κουζίνας.

ρίχνεις όλα όσα βρήκες στον κάδο αυτού, 

και νερό.

πατάς κάτι κουμπάκια και σε 3 ώρες και 40 λεπτά 

είναι έτοιμο.

ζήλεψα. 

ζηλεύω πάρα πολύ....

θέλω και εγώ....

έμεινα αρκετή ώρα μπροστά από το μηχάνημα, ζήλευα και σκεφτόμουν, και ξανασκεφτόμουν, και ξαναζήλευα. 

Δεν γίνεται να μην υπάρχει λύση....

.......πήγα στον υπολογιστή μου.

άνοιξα διάφορα αρχεία

άνοιξα μια τρύπα

έριξα μέσα όλο το υλικό που βρήκα σχετικά με την εργασία μου

πάτησα κάτι κουμπάκια και σε 3 ώρες και 40 λεπτά

η εργασία δεν είναι έτοιμη.

μια τρύπα στον υπολογιστή

μόνο αυτό.

καφές

πίνω πίνω καφέ,
και απ ότι φαίνεται δεν τελειώνει ποτέ.
έχει πάρα πολλές ώρες τώρα που κρατώ αυτό το ποτήρι
και πάντα έχει καφέ...
δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει.

κατέληξα όμως σε 2 συμπεράσματα....

1. ξαναγεμίζω το ποτήρι μου, τόσο συχνά που έγινε συνήθεια σαν την αναπνοή
και δεν το θυμάμαι, όπως δεν θυμάμαι αν εισέπνευσα τελικά...

2. μήπως δεν πίνω καφέ τελικά..?
 τον έφτιαξα, τον άφησα εκεί δίπλα μου, και απλά το κοιτώ.
έτσι ποτέ δεν τελειώνει...

συμπέρασμα? αν πιεις τον καφέ θα τελειώσει, και θα ξανακάνεις και θα ξαναπιείς, και θα ξανατελειώσει, μέχρι να πονέσεις κάτι πάνω σου, όπως το στομάχι σου.
Μπορείς επίσης, να μην τον πιεις από την αρχή.
Να τον αφήσεις εκεί να κρυώσει... να σαχνιάσει για πολύ καιρό, και μετά να τον πετάξεις, γιατί δεν αντέχεις να τον βλέπεις... χωρίς να έχεις  γευτεί ποτέ την γεύση του, η οποία πλέον, δεν έχει να κάνει τίποτα με το πως ήταν και πως κατάντησε.
Έχασε την ιδιότητα του, διότι έπαψε να κάνει αυτό που ήταν προορισμένο να κάνει.
Να πίνεται.

μια βίδα στο γραφείο μου

ρε, μα τούτη τωρά εν να μας ενημερώνει τι έχει πάνω στο γραφείο της...??
οχι ακριβώς αλλά ....
είναι η αλήθεια.

(η αλήθεια δεν καταλαβαίνει ούτε απο υπερβολές
ούτε την ενδιαφέρει αν εσυ πιστευεις ότι κάτι ειναι ψέμα.
η αληθεια ειναι αληθεια και όποιος πιστέψει, πίστεψε,
και όποιος δεν πιστεύει κάτι ή κάποιον, ότι θέλει ας κάμει, δεν μας αφορά το θέμα)

η ανησυχία μου λοιπόν με την βίδα είναι... από που ήρθε αυτή τελικά??
η πρώτη υποψία είναι ότι ο υπολογιστής μου, μετά που του πρόσθεσα τα χεράκια για να παίζουμε χαρτιά... άρχισε να "πειραματίζεται" με τον εαυτό του, και ξεβίδωσε καμιά βίδα του....
αυτό όμως θα ήταν η καλύτερη έκδοση της ιστορίας της βίδας διότι τελικά υποψιάζομαι...

ότι βρήκα την βίδα μου... (!!!)
που συνεπάγεται ότι την είχα χαμένη?? :S

αμαννν....έχασα την βίδα μου...!!!!!!!!!

(πρέπει  τώρα να αντιδράσω στην λύπη και στο σοκ,
πριν περάσω στο σημείο που την βρήκα,
 για να μην χαλάσω την ροή της κατάστασης...
λύπη,=> σοκ, => σκέψη, =>χαρά...)
κάθε τι στην ώρα του.

αυτό που μένει τώρα είναι να ανακαλύψω αν όντος έχασα την βίδα μου,
και αν αυτή που βρήκα είναι του εγκεφάλου μου  ή του υπολογιστή μου.

πάντως μια χαρά μου φαίνεται ο εγκέφαλος μου....

κουτσουκούτα στο γραφειο μου 5 "finding the beatle, the dog and the remote"

copy-paste απο το προηγούμενο "επεισόδιο"
"βρήκα το τηλεχειριστήριο για την πυλη της μηχανής του χρόνου, εκπαιδευσα τον σκύλο και θα με πάρει εκεί..." τι? μα τι γίνεται εδώ?
βλέπω τον σκύλο απο μακριά με ένα remote control στο στόμα...


--------------------------------- 

ε, τι να κάνω και γω έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα?
μια τρελαμένη κουτσουκούτα με τάσεις αυτοκτονίας ήρθε να με βρεί γιατί νομιζε ότι ήμουν το τερατόμορφο παιδάκι, που νόμιζε ότι ήταν σκύλος.
το παιδάκι μια χαρά ήξερε ότι ήταν ένα 2μετρο ανθρωπάκι, αυτή τα μπέρδεψε.
ήρθε με βρήκε, τελικά οταν ήρθε να με βρει να την σκοτώσω ανακάλυψε ότι είμαι απλά ενας άνθρωπος που ράβει αλεξίπτωτα στις κουτσουκούτες. Ντά-α.
τι άλλο να ήμουν δηλαδή!


όταν κατάλαβε ότι η ζωη ειναι καλή, ή καλούτσικη τελοσπάντων 
και ανακάλυψε τι εστί σκυλί...
εκλεψε, επειδη νόμισε ότι εκπαίδευσε τον σκύλο

τόσο κόπο έκαναν τα ξωτικά του δάσους για να συννενοηθούν με τον Ρούντολφ 
και τώρα αυτή νομίζει ότι τον εκπαίδευσε? 
του έδωσαν "σκυλουσίτ" και ο σκύλος τα μαθε όλα αυτόματα. 
χα! εύκολο ακούγεται. ε βέβαια, τωρά που είναι εκπαιδευμένος εύκολα του δίνεις "εκπαιδευτιούμ" συμπληρώματα διατροφής ... τι γινόταν πριν?

μην το παρακάνω τώρα με την ιστορία, 
φανταστείτε απλά 
πολλά ξωτικά του δάσους να τρέχουν τον Ρούντολφ παντού και αυτός να νομίζει ότι παίζουνε κρυφτό και άστα να πάνε. 
απο άσπρος έγινε καφέ και τα ξωτικά έγιναν χάλια! 
τελικά όλα καλά ή μήπως καλύτερα να πω ημιτελικά, 
διότι απ ότι φαίνεται, 
τελικά χάθηκε ο Ρούντολφ και ας ήταν εκπαιδευμένος. 

βγήκαμε στους δρόμους. 
ψάχναμε τον Ρούντολφ, ψάχναμε την κουτσουκούτα...
ή μήπως τελικά ψαχναμε να βρούμε τι είναι αυτο το remote control για την πύλη της μηχανής του χρόνου??
νυχτωθήκαμε καλά καλά και έπρεπε να λέω ανέκδοτα συνέχεια στα ξωτικά του δάσους να γελάνε για να μας φωτίζουν το δρόμο με τα δόντια τους. 
το καλό τους είναι ότι άμα πάρουν μπρος και αρχίσουν να γελάνε, στην συνέχεια
και με τα πιο χαζά διαλύονται, αφου...
σε κάποια φάση με τυφλώσαν και έτσι αρχισα να λέω απο τα κλασσικά του Πόμπου
μπας και ρυθμιστεί η φωταγωγία της ομάδας 
"finding the beatle, the dog and the remote"
έτσι κύλησε και το walk around comedy καλά.

σε κάποια φάση βρίσκουμε κάτι μικρά φωτάκια κάπου χαμηλά κατω απο ένα δέντρο. και ευτυχώς ταυτόχρονα σκόνταψε το ένα ξωτικό του δάσους κάπου. 
ε ναι, ο Αράχνης ποιος άλλος?
(flashback απο το γράμμα της κουτσουκούτας που βρήκαμε: 
 "τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman."



Η αλήθεια είναι ότι ειναι το αγαπημένο μου ξωτικό του δάσους. Δεν του το είπα φυσικά, μπορεί να πάθει κανένα βραχυκύκλωμα. 
Αυτή η ατσαλότητα του είναι πάρα πολύ γλυκιά. Ισως επειδή μου θυμίζει την "ατσάληνη", δεν ξέρω...
όπως και να χει... 
ο καλος μου Αράχνης σκόνταψε φυσικά κάπου. 
Επειδή κάτι λέγανε εκεί πίσω τα πισινόπαιδα και με καροϊδεύανε,
γελούσε(!!!) και έτσι είδαμε όλοι ότι σκόνταψε πάνω στο remote control!!! 

1/3 επιτυχία η ομάδα !


και η επιτυχία συνεχίζεται! όπως σκόνταψε έπεσε πάνω σε μιά πόρτα τύπου καταπακτή και έγραφε πάνω.
"Γουέλκαμ στην μηχανή του χρόνου, αν περάσεις αυτήν την πύλη θα σε ταξιδεψουμε στον χρόνο και στο συναίσθημα"

εντάξει. ολοι ξέρουμε ότι το remote ανοίγει την συγκεκριμένη πόρτα. Ευτυχώς όταν σταμάτησαν να γελούν στα ξωτικά του δάσους, διότι ψιλοφοβηθήκανε με όσα συνέβαιναν, είχε ήδη ανοίξει η πόρτα και μπήκαμε μέσα.
και ποιός μας υποδέχεται??
ο Ρουντολφ. 

2/3 επιτυχία η ομάδα!!

ήταν ντυμένος μπάτλερ και υποδεχόταν τον κόσμο στο μαγαζί!

η μηχανή του χρόνου είναι ένα μαγαζάκι, με τσιμπίματα και μουσική, και ο καθένας φορεί ότι εποχή επιθυμεί και πάει εκεί.
είδαμε τον Ιούδα, τον Καίσαρα, την Μεριλυν, τον Μέριλυν και ότι θέλει ο καθένας να φανταστεί ήταν εκεί!
είδαμε και την κουτσουκούτα πάνω στη σκηνή...

3/3 επιτυχία η ομάδα!!!

" αχ φίλοι μου αγαπημένοι
πίνω για τίποτα δεν μου μένει

τρέχω, ψάχνω για να βρώ
σκύλο φοβερό,

να με στείλει να παώ στο καλό
αντι να μου κάνει το καλό αυτό,

βρέθηκα με μεταφορικό
και άρτιο προσωπικό


τη ζωή μου λέω να αλλάξω
τώρα που το ανάφερα πάω να αλλάξω


ρούχα, κλάτσες και παππούτσια
και την ζωή μου θα την ζήσω στα μπουζούκια


βρήκα νόημα στο χορό
στο τσιφτετέλι το κωλογυριστό


και πάμε όλοι μαζί


την βρήκα την άκρη
την βρήκα την άκρη
σκύλο μπάτλερ και ζωή!!!


σκύλο μπάτλερ και καλή ζωή
σκύλο μπάτλερ και την καλύτερη ζωή!!!


δικόοο σας!!!!!"

ξεσηκώθηκε ο κόσμος, έγινε χαμός και για την ζωή πανηγυρισμός.
νομίζω τέρμα οι κουτσουκούτες και πάω να πάρω λίγες κούνες 


καλη διασκέδαση!!!
 
 

κουτσουκούτα στο γραφειο μου 4

(για μεγαλύτερα γράμματα πατήστε ctrl + )

με ψιλη μικρη  ήλιο-μπαλόνιστικη φωνή....

"θέλω να πεθάνω. ήθελα...
θέλω... αχ! δεν ξέρω... με μπερδεψες σκύλα... 
όταν ήρθα σήμερα στο γραφείο σου περίμενα να δώ εκείνον τον τεράστιο 
σκύλο που σε έτρεχε απο πίσω τις προάλλες... 
τότε ηταν που ήρθαν τα ξωτικά του δάσους 
ντυμένα άλλα matrix, άλλα 007, άλλα μυστικός ντετέκτιβ 
και η αλήθεια γέλασα πολύ... ενας αράχνη και ένας superman.
αυτή την στιγμή πέφτω. Μόλις με έριξες απο το παράθυρο...σου γράφω αυτό το γράμμα για να σε ευχαριστήσω.
Ηθελα να βρώ τον τεράστιο σκύλο για να μου επιτεθεί και να με σκοτώσει. 
Δεν μπορώ να σου πώ τους λόγους μου. απογοητευτηκα οταν σε ειδα εκει αντι αυτου.
ουτε ένα hi5 να με πλακώσεις με την πατούσα σου? τίποτα ρε σκυλί μου ??? μετά μου έδειξες το ύφασμα. χαρηκα. περίμενα να με δέσεις, να με φιμώσεις,να μου χτυπήσεις κανενα τατουζ με εκεινη την βελονα, έστω πιρσινγκ (η αληθεια ειναι οτι θα προτιμουσα βασανιστήρια και τέτοια...αλλά ....) σε είδα με χαρά να μου πιάνεις τα μέτρα και να ράβεις με χαρα. άκουσα ότι τα σκυλιά οταν ενθουσιαζονται κουνάνε την ουρά τους. 
η δικιά σου άφαντη. 

αχχχχχχχχ
θέλω να ζησω. βρήκα σκοπο ζωης! η ζωη μου έχει νόημα!!! 
γιατί τα σκυλιά δεν είναι όπως μου τα περιγράψανε??? 
ακουγα ακουγα για αυτά αλλα ποτε δεν μπορεσα να τα αναγνωρίσω. 
μεχρι που ο σουπερμαν (οχι ο αυθεντικός, ένας απο το μπουλούκι των ξωτικών του δάσους) μου είπε ότι εισαι σκυλί. 
Αλλά κάτι δεν κολλά!!!
βαρέθηκα την ζωή μου, νόμιζα ότι τα είχα ζήσει όλα, νομιζα ότι τα ήξερα όλα...

α, δεν στο ειπα... το αλεξίπτωτο δεν ειναι γερό... έχει κανενα δευτερόλεπτο τώρα που έχασα την πορεία μου... 
θέλω να ζήσω....
θα γκρεμιστώωωω. 
τώρα θα γράφω πολύ γρήγορα και ότι προλάβω... 
θα χρησιμοποιήσω και τα πόδια μου εκτός απο τα χέρια μου στο γράψιμο και ότι γίνει έγινε.

διπλό ευχαριστώ. ευχαριστώ που προσπάθησες να με σκοτώσεις. και σε ευχαριστώ που μου έδωσες νόημα να ζώ. 
αν ζήσω...
πλάκα θα χει, αν όχι, πλακα θα μαι. ....έεεεεε
εδαφοςςςςςςςςςςςςςςςς με ταχύτητααααααααααααααα....α...α....
άνεμος....αεράκι...πήρα ύψος...λίγο...... ωχ αμαν!
τι είναι αυτό το τετράποδο εκει που κουνά την ουρά του και βγάζει την γλώσσα του και κάνει όπως το παλαβό...και και....
σκύλος!!! αυτός είναι ο σκύλος??? και εσυ τι εισαι??? 
κουράστικα! δεν με αφήνουν να πεθάνω σε ησυχία όλες αυτές οι αποκαλυψεις, μερικά δευτερόλεπτα πριν πεθάνω. 
δυκολοι καιροι για κουτσουκούτες....
τοίχοςςςςςςςςςςςςςςςςςς..............."

εσύ είσαι η αράχνη που γράφει στο γράμμα, έτσι?? (κουνά το κεφάλι του)
γι αυτό δεν μου έδινες να το διαβάσω...έτσι?? (ξανακουνά) λοιπόν ψάξτε όλη την αυλή.
μέχρι να βρούμε το πτώμα είμαστε βέβαιοι ότι υπάρχει....
όταν κοιτάξαμε όλους τους πιθανούς τοίχους της αυλής βρήκαμε ακόμα ένα χαρτάκι....

"βρήκα το τηλεχειριστήριο για την πυλη της μηχανής του χρόνου, εκπαιδευσα τον σκύλο και θα με πάρει εκεί..."

τι? μα τι γίνεται εδώ?

βλέπω τον σκύλο απο μακριά με ένα remote control στο στόμα...

(συνεχίζεται φυσικά!) εδώ

κουτσουκούτα στο γραφειο μου 3 (πήγα κάτω...να δώ αν εκανε σπουρτ στο έδαφος ή αν έκανε γιουυυχουυύ στον άνεμο...)

κείμενο τύπου "στο προηγούμενο επεισόδιο... "

ακουσα μικροσκοπικό ουρλιαχτό... δεν το πίστεψα... μετά δεν ηρέμισα... πήγα κάτω...να δώ αν εκανε σπουρτ στο έδαφος ή αν έκανε γιουυυχουυύ στον άνεμο... εκεί που θα έβρισκα το πτώμα της, βρήκα το χαρτάκι το μικροσκοπικό (μην ρωτάτε πως το είδα..με βοήθησαν κάποιοι*) ... τι λέει το χαρτάκι??? που να ξερω... κάποιοι* δεν μου λένε....
ναι ναι ρεμάλια... δεν ντρέπεστε λέω γω??

κάποιοι* = ?

--------------------

 Μόλις έφτασα κάτω σκόνταψα πάνω σε έναν απο αυτούς.
αυτά τα ξωτικά του δάσους είναι παντου.
δεν ξερω γιατι δεν τα συμπαθω...ίσως για την προιστορία που έχουμε... ανακατεύονται παντου και με μπλέκουν σε καταστάσεις, όπως τότε που ήθελα να τρέξω να προλάβω να πιάσω το παγωτό απο το χέρι ενος παιδιου για να το πετάξω στα πιγκουίνια να το φάνε πριν λιωσει το παγωτό για να τα σώσω.....
για να τα σώσω???
για να τα διώξω ??...
δεν θυμάμαι ακριβώς τι έγινε.
τα πιγκουίνια δεν ζουνε στους παγους αλλά ζουνε απο τα παγωτα, αλλά να μην ειναι λιωμένο το παγωτο και κολλάει στο χέρι (?)
μετα δεν κάνει... δεν τους δίνει και πολλά credits ζωης το λιωμένο παγωτό.
βεβαια τα ξωτικά του δάσους δεν ήθελαν να σώσουν το παιδί απο μενα το τέρας, αλλά να κάνουν το παιδί, τερας και να τρέξει εναντίον μου.(γιατί? *)
Ετσι πήγε το ένα το ξωτικό και του έβαλε "τερατούμ" κρυφά στο χυμό του, και εκεί που έβλεπες ένα ανθρωπάκι 70 εκατοστά ύψος με το ζόρι, είχα να αντιμετωπίσω έναν γίγαντα 2,03 μ. με την ατσαλότητα και το πείσμα ενός παιδιού....
να μην τα πολυλέω και σας κουράσω...

η κουτσουκούτα είδε την σκηνή τότε...
και ζήτησε απο τα ξωτικά του δάσους να της δώσουν το τηλέφωνο του παιδιού να πάει να το βρεί για δικούς της προσωπικούς λόγους...λόγους που τα ξωτικά δεν έμαθαν, μέχρι τότε δηλαδή, διότι τώρα που μιλάμε δεν ξέρω κατα πόσον γνωρίζουν τα πραγματικά κίνητρα της κουτσουκούτας και γιατί ήρθε στο γραφείο μου.
στο χαρτάκι όμως που βρήκαν τα ξωτικά καταλάβαμε καλυτερα πως βρέθηκε η κουτσουκούτα εκεί, και τον ρόλο μου στη ζωή της.
το χειρότερο όμως δεν ήταν το γράμμα που βρήκαν τα ξωτικά του δάσους, αλλά η απουσία της κουτσουκούτας...
τι ακριβώς έγινε???

συνεχίζεται... (εδώ)
όπως την ζωή!

(γιατί? *= γιατί εκτός απο ξωτικά του δάσους, είναι αναίσθητα χτηνά και δεν τους νοιάζει τίποτα, και εκτός αυτού εχουν φοβερή αίσθηση του χιούμορ, διοτι... μεταξύ μας, τώρα αμα το καλοσκεφτώ και αφήσω τον εγωισμό στην άκρη, ήταν πολύ αστείο το παιδί-τέρας να με τρέχει σε όλη την πόλη και να λέει... "θέλω να παίτσουμε, θέλω να παίτσουμε..." στα πολλά τα βρήκαμε, αλλά... μπόρα ξεκίνησε, όταν αρνήθηκα να παίξουμε πα-τη-τό. ...ε...με το δίκαιο μου νομίζω)

κουτσουκούτα στο γραφειο μου 2 ( η πραγματικότητα )

περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
μια κουτσουκουτούλα περπατούσε στο γραφείο μου...

δεν κατάλαβα όμως αν πέρασε απο τον γραμματέα μου ή αν ήρθε με ραντεβού...
δεν κατάλαβα αν ήρθε με καλές προθέσεις, ή αν ήθελε καβγά
δεν κατάλαβα αν ήθελε να παίξει ή αν ήθελε να τρέξει
αν ήθελε να της φέξει καμιά ιδέα ή να βρέξει βροχή βροχερή,
δεν κατάλαβα τι ήθελε και όταν την ρώτησα δεν την άκουσα,
ήταν τόσο μικρή η φωνούλα της, και τόσο μικρά τα γραμματάκια της ,
που απλά της ζήτησα σιγάνα να μου δείξει τι ήθελε και τι γύρευε απο μένα,
τέντωσε το ποδαράκι της (ένα απο τα ποδαράκια της)
προς ένα κομματάκι υφασμα και το βελόνι...
κατάλαβα κατάλαβα...

της έραψα ένα γιλεκάκι και ένα αλεξίπτωτο μικρούλι στο μεγεθός της,
με τιράντες όσες τα ποδαράκια της και τις μασχαλίστες της...
της το φέρεσα. δεν αντέδρασε...δεν κατάλαβε ίσως... ίσως και ναι...
την έριξα κάτω απ΄ το παράθυρο...
ακουσα μικροσκοπικό ουρλιαχτό...
δεν το πίστεψα... μετά δεν ηρέμισα...
πήγα κάτω...να δώ αν εκανε σπουρτ στο έδαφος ή αν έκανε γιουυυχουυύ στον άνεμο...
εκεί που θα έβρισκα το πτώμα της,
βρήκα το χαρτάκι το μικροσκοπικό (μην ρωτάτε πως το είδα..με βοήθησαν κάποιοι*)
... τι λέει το χαρτάκι???
που να ξερω... κάποιοι* δεν μου λένε....

ναι ναι ρεμάλια... δεν ντρέπεστε λέω γω??


κάποιοι* = ?

συνεχίζεται... εδώ

κουτσουκούτα στο γραφειο μου

περπατω
ανοιγω την πορτα και τι βλεπω?
μια κουτσουκούτα στο γραφείο μου.
μετάφραση?
ένα σκαθάρι στο γραφείο μου.
μετάφραση?
τους THE BEATLES στο γραφείο μου. Μικρούς μικρούς σε μέγεθος, λες και ήμουν σε ταινία με εξωτικά εκείνη την ώρα.
Είχαν τα μαλλάκια τους πε-πε και τις κιθαρούλες τους αγκαζέ.
τι έκαναν?
περπατούσαν πάνω κάτω μπρος πίσω στο γραφείο μου, λες και ήταν καμιά κεντρική πλατεία σε κάποια κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα του κόσμου.
ναι ναι!
χάζευαν τις πένες (στυλο) και τα μολύβια, λες και ήταν έργα του πιο σύγχρονου γλύπτη της εποχής, και τον θαύμαζαν πως κατάφερε να εντάξει στο περιβάλλον την συγκεκριμένη μορφή με το συγκέκριμένο υλικό....
γραφείο-μολύβια-πένες.
ταιριάζουν.
εντάξει ρε σκαθαράκια...ηρεμίστε.
τραβήξτε όσες φωτογραφίες είναι να τραβήξετε, και να φεύγετε σιγά σιγά διότι η πλατεία είναι καταλυμένη απο τον τρομερό γίγαντα που θα σας κάνει "Π-πα" σε λίγο... και δεν θέλω να σας σκοτώσω...

τρόμαξε ο κόσμος.
έλεος. αυτή θέλει να σκοτώσει την αγαπημένη μας μουσική.
Τους μουσικούς, στιχουργούς και βάλε που δημιούργησαν έναν τύπο άντρα που δεν ύπαρχει, μέσα απο τους στίχους τους, και κατάστρεψαν τόσες ήδη παλάβες, και άλλες όχι τόσο, γυναίκες μικρές μικρές που ήταν σε κάποιο χωριό κοντα στο γραφείο-πλατεία που βρήκα το σκαθάρι...ή και πρωτευουσιάνες. Δεν κάνουν διακρίσεις.
ο χαμός συνεχίζεται.
απορίες??

ποια είναι η πραγματικότητα?
ε?

(η συνεχεια εδώ )

(s)can(s)can (μουρμουρα ανελέητη)

δεν θα έχει καμιά ώρα τώρα, αν δεν ειναι και παραπάνω* που σαρώνω σελίδες...
και βρέθηκα τσας αθκιασερή/αδκιανή/αδειανή/άδεια(?)-nop!!! αφου κάνει κανενα λεπτό στο περίπου την κάθε σελίδα...

Όχι.... δεν έκατσα να χρονομετρήσω.... απλά κάνω πως δεν συμβαίνει τίποτα....
ότι το σάρωμα γίνεται ξεσάλωμα.... και κάνω εδώ ένα μίνι πάρτυ με τα όλα του...
και βέβαια κάνω πάρτυ!
το ου-ου-ου που βγαίνει απο το scaner είναι ένα είδος σύγχρονης μουσικής βγαλμένης απο τα αρχέγονα ένστικτα του παλιάνθρωπου (ούστ απο δώ).

τότε που ήμαστε ούγκα-γκα και χορεύαμε με μουσική επαναμβανόμενων ήχων απλά και μόνο για τον εκστασιασμό της κατάστασης...

για μισό λεπτό....

αυτό το κάνουμε και σήμερα!!!

τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-
πάρτυ πίπολ!!!!!
πάρτυ άνιμαλ...ή μήπως μόνο άνιμαλ??
είμαστε ζώα? αν είμαστε...εν να είχαμε και λιο έλεος....
όχι...δεν θέλω να μιζεριάσω...ίσως να φταίει το ου-ου-ου του σαρωτούλη που μου κρατά συντροφιά αυτές τες μικρές ώρες....ευτυχως προς το τέλος της κάθε σελίδας κάνει και ι-ι-ι για ποικιλία στην μουσική (? ...καλάααν....) ........

και δεν μου λες ρε μουρμουρα ανελέητη? γιατί δεν βάζεις μουσική....???

ε////
ε.....

τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-τούνγκου-πάρτυ πίπολ!!!!!

εντάξει εντάξει....με τσακώσατε.... ήθελα έτσι λίγη παρέα μέσω του μπλόκ... μπορεί να μιλώ μόνη μου τωρά και να κάμω παναίρι πανηγυρικό αλλά...έχω παρέα εσας...όλους τους 5! που διαβάζετε αυτό.
Έτσι τώρα που μαζευτηκαμε όλοι σε αυτό το πάρτυ,
να σας ευχηθώ καλή ανάσταση κάθε τύπου.
μέσα-έξω.
όπως την υγεία μας να είναι καλά μέσα-έξω έτσι και η ανασταση μέσα μας,
αλλά ακόμα και έξω μας, σαν καθημερινη ζώη
ή οπως και να το αντιλαμβάνετε ο καθένας μας,
απολαυστε υπεύθυνα
αναστάσεις κάθε είδους.

απο βδομάδας θα φέρουμε νέα μοντέλα,
περάστε να δοκιμάσετε....!!!

αν μείνω ακόμα λίγα λεπτά στο πληκτρολόγιο μπορεί να αρκεψει μαζί με το ου-ου-ου-ι-ι-ι του σαρωτούλη και κανένα μπιπ-μπιπ-μπιπ

μπιπ-μπιπ-μπιπ - το μήνυμα θα αυτοκαταστραφεί σε 3...2....

οοοοκκκεις    σταματώ!!!!


αν δεν ειναι και παραπάνω* = εν πάρα πολλές οι ώρες που σαρώνω και ξεσαλώνω, απλά με πείθω ότι είναι λιγότερες!!! (σατανικό γέλιο...? ή μηπως απλά παρανοικός ήχος που φέρνει προς ήχο γέλιου?)

αναφορά στον τιτλο- cancan. ο χωρός που κάμνουμε και "ΟΥ" στο τέλος.? δεν καταλάβατε?
παραθέτω λίνκ

legroom

-θέλετε να αγοράσετε legroom?
-ναι παρακαλώ.

μπαίνω στο αεροπλάνο, βρίσκω την θέση μου,
έρχεται ο αεροσυνοδος με ενα κλειδάκι
και ανοίγει μια καταπακτή κάτω απο το κάθισμα, εκει που ακουμπουσαν τα ποδια μου.
κατεβαίνει και η καρέκλα λίγο πιο κάτω.

-θα θέλατε μενού?
-ναι παρακαλώ.

...χμμ... δυσκολευομαι να αποφασισω.
σπα ποδιών, πεντικιουρ, μασαζ...

χμμ φαινονται όλα τοσο ωραια.
μπορουμε να ξεκινησουμε με υδρομασάζ και μασκα ποδιών?

μετα μπορουμε να βγουμε, στην εσωτερική αυλή να παίξουμε σκάλα,
να βγούμε για κανενα τσιγάρο στην εσωτερική αυλή του αεροπλάνου και μετά όταν επιστρέψω να πάμε χαλαρά στη θέση με το legroom να συνεχίσουμε με σπά.

εν πολλά καλα τα αεροπλάνα α!!