λογική σκέψη - βούρνα

Ο Κυπραίος έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την βούρνα.
Δύο μες την κουζίνα, 1 στο πλυσταριό, 1 στο κουζινάκι, 1 στην αυλή και μια κόκκινη σύκλα που την χρησιμοποιεί σαν βουρνα αμαν οι αλλες εν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

Το πιο ιδιαίτερο όμως με την βούρνα είναι το τελετουργικό που κάμνουν οι νοικοτζυρες στα άλλα σπίτια.
Να παν να πλύνουν τα πιάτα την οικοδέσποινας.
-Άστα και κάμνω τα. ή -Εν να τα κάμει το πλυντήριο.
-Εννεν τίποτε 2 λεπτά κάμνω τα.
-Όι, όι άφηστα (πάει να την κουντήσει απαλά να τα κάμει, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει χρόνο να τα κάμει)
- Ετο, έτο ετέλειωσα τα σχεδόν
-ΟΙ πιεννε κάτσε και κάμνω τα.

Ως δαμέ ούλα καλά, γλυτώνει η καλεσμένη την κουβέντα με τις μάππες που το τραπέζι
γιατί ως τωρά μόνο τα αρσενικά εμείναν,αφού οι γυναίκες είτε βουρούν τα μωρά, είτε μαζεύουν το τραπέζι, είτε ετοιμάζουν τον επόμενο γύρω φαγητού,
είτε κινούνται κάνοντας κάτι τελοσπάντων στο χώρο.


Την επόμενη φορά που ννα γινεί τραπέζι στο σπίτι την γυναίκας που εστάθηκε στη βούρνα,
εν να πάει η γυναίκα που ΔΕΝ ΕΚΑΤΑΔΕΧΤΗΚΕ να της πλύνουν τα πιάτα, να της τα πλύνει,

και φυσικά συμβαίνει αυτό...
-Άστα και κάμνω τα. ή -Εν να τα κάμει το πλυντήριο.
-Εννεν τίποτε 2 λεπτά κάμνω τα.
...
και ούτω καθεξής.


εντομεταξύ η κοκκινη σίκλα εν γεμάτη καραόλους.

οχι οχι οχι

η χιονάτη και τα πολλά ζωντανά

Εξεκίνησα να γράφω για τον bunsky και εξελίχτηκε αλλιώς...

Μετά από προβληματισμό και μεγάλη συγκίνηση με το περιστατικό του Καπουτζίδη με το παιδί που τραγουδά ραπ για το bullying...

Στο σχολείο γενικά πέρασα τέλεια. 
Όλα τα χρόνια, όλες τις τάξεις.
Εν να μου πείτε τωρά, εν που είσαι όμορφη,
εντάξει ναι,
άλλα μια άλλη κοπέλα
(η οποία ήταν και αυτή μισή μισή στην καταγωγή σαν εμένα)
ήταν wow, πανέμορφη, γλυκιά, και πολλά κυπραιοφατσουλα
και "επεριπέζαν με"  είπε μου μετά από χρόνια, "συνέχεια".

Εντάξει τωρά που αναλύω, θυμούμαι κάτι μούγιες που ήρταν να βουίσουν τα αυτιά μου
αλλά με ένα ξουξου φυγαν.

Βρείτε το βίντεο είναι πολύ συγκινητικό, κλάμα που το πρωί για το μέλλον των παιδιών μας...

Τωρά κανεί πελλάρες. Εξέφυγα.
Εβλεπα το βιντεο που λέτε με τον Καπουτζίδη και συνειδητοποιηση οτι θελω πολλά
να πατήσω ενα τέτοιο κουμπι.

ENA μεγάλο καμπυλωτό,
να εφαρμόζει η παλάμη και την ώρα που το πατάς,
να κάμει ΤΖΙΑΚ.
Ένα μεγάλο γεμάτο ήχο, να παίζει δυνατά το Insomnia ή το we will rock you
αν γυρίσει και την καρέκλα μου
ακόμα καλύτερα,
αν καθαρίζει και το σπίτι μου
ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

Dare to dream!!!

ps: για τον bunksy να τα πούμε μετά

when life gives you lemons make lemonade

Αμαν λαλούμε έσιει αγγούρι, με πάθος είμαστε σε μια μάλλον απαισιόδοξη στάση και φάση στη ζωή μας. 

Είμαστε σε μια φάση που τίποτε δεν πάει καλά, και έτσι σε οποιαδήποτε ερώτηση σου κάνει κάποιος, απο το "τι ώρα" είναι μέχρι το "νερό σε παρακαλώ" η απάντησή σου είναι ότι κάπου "έχει αγγούρι". ΤΟ άσχετο δηλαδή.

 Δεν έχει σημασία πόσο άσχετη είναι η στιγμή. 

Μόνο που λαλείς ΑΓΓΟΥΡΚΑ εκτονώνεσαι. 

Η λέξη απο μόνη της είναι μαγική, σαν το γκουσφράμπα της ταινίας anger managment.

when life gives you lemons make lemonade

και σε μετάφραση:

"όταν η ζωή σου δίνει αγγούρκα, κάμε hot cucumber"

ή μάσκα ματιών.

ή μια σαλάτα....

βρείτε το version που λειτουργεί καλύτερα στον καθένα.

Γραφεία όρθιας θέσης στα Κεντρικά.

Τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιώ αυτά τα γραφεία όρθιας θέσης. 

Υποτίθεται έχει πολλά οφέλη για την την υγεία.

Μυϊκούς πόνους, μέση, χαρούμενα όργανα γιατί δεν "καθούμαστε" πάνω τους, καλύτερο κυκλοφοριακό... στέκεσαι δηλαδή στη δουλειά και δεν πίσσει η κίνηση στο Κέντρο ή στα φώτα.

https://pixabay.com

Αλλά υπάρχουν προϋποθέσεις για να πετύχει αυτό, η οθόνη ευθυγραμμισμένη με τα μάτια, αγκώνας στη σωστή θέση, το κορμί στη σωστή ευθεία, οι πλανήτες σχεδόν ευθυγραμμισμένοι και το εύρος της παλίρροιας να είναι 32εκατοστά.

Τα οφέλη μου: πονώ την μέση μου, όπως άμαν στέκεσαι στη βούρνα.

Ίσως επειδή τα γραφεία αυτά είναι πιο ψηλά από τον πάγκο της κουζίνας, που αφήνω το computer μου, και όποτε με αφήσουν τα τέκνα, γράφω και μια πρόταση.

Εντάξει εντάξει, δεν είναι κανονικό γραφείο όρθιας θέσης, είναι μια γωνιά του πάγκου της κουζίνας ( ή αλλιώς τα Κεντρικά της επιχείρησης) που από κει μπορώ να κάνω multitasking-conference-room-kitchen. Γράφω post, ετοιμάζω posters για τα μαθήματα μου, απαντώ στα email ταΐζω το μωρό, και συνομιλώ με το νήπιο που βρίσκεται στο σαλόνι.

Γιατί πρέπει να έχεις θερμόμετρο και μετρητή υγρασίας.

Ένας σοβαρός λόγος που έχω θερμόμετρο ΚΑΙ μετρητή υγρασίας είναι για να μην βρίζω ανακρίβειες.

Τις μέρες που δεν αντέχω την ζέστη, έχω την τάση να φωνάζω, ίσως για καλύτερο εξαερισμό του σώματος μου.

(βλ. λόγοι που μιλούμε φωναχτά στις ζεστές χώρες και γιατί οι άνθρωποι στις πιο κρύες μιλούν με τα δόντια σφιχτά και κλειστά σε σημείο που παρακολουθείς τα δόντια και δεν καταλαβαίνεις τι λεν, ασχέτως ότι δεν ξέρεις την γλώσσα, και ΙΣΩΣ γιαυτό να μην καταλαβαίνεις)

όπως και νά χει, επιστρέφω στις βρισιές ανακρίβειας. 
Όταν λοιπόν από τη ζέστη ...

(***προσοχή ακολουθεί γραφική περιγραφή αηδίας) 

θέλω να βγάλω το δέρμα μου για να δροσιστώ (εντάξει όχι τόσο χάλια, πόσοι και πόσοι ξεφλουδίζονται το καλοκαίρι σαν τη σαύρα?!)

...και δεν αντέχω την πυρά φωνάζω.

Φωνάζω και με ακούει η γειτονιά. 

Αφού λοιπόν έχω κοινό δεν μπορώ απλά να πω 
" Εν αντέχω άλλο εν πυρά"

-γιατί δεν αντέχει τούτη, πόσην πυράν εν αντέχει και φωνάζει?

θεωρώ ότι είναι πιο σωστό το :

" 70% υγρασία? εν αντέχετε άλλο τούτη η πυρά" 

"Ακόμα έχει καύσωνες? 39 και 90% υγρασία?"

"38 και μισό, δεν υποφέρεται η ζέστη, ΠΟΤΕ εν να τελειώσει το καλοκαίρι? Εν Σεπτέβρης"...

αυτό το τελευταίο είναι για τους ηλικιωμένους που μπορεί να χάνουν την αίσθηση των μηνών.

Μιλούμε εν κοινωνικό έργο που κάμνω!

Υπάρχουν στιγμές που όλα κυλούν ομαλά - printer

Υπάρχουν στιγμές που όλα κυλούν ομαλά,
στιγμές.


Και υπάρχουν και όλες οι άλλες φορές που βιάζεσαι, για παράδειγμα να τυπώσεις και να παραδώσεις την εργασία, το project, κάτι τελοσπάντων και θέλεις το printer στα καλύτερα του.

Εντωμεταξυ* το printer αρχίζει τα δικά του: θέλει χαρτί, κάμνει μισή ώρα calibration ή ξέρω γω τι κάμνει, ή εκτυπώνει αυτά που ήθελες την προηγούμενη φορά, επειγόντως, 12 φορές και περιμένουν σειρά εκτύπωσης τα νέα που κρούζει ο τέτοιος σου να εκτυπωθούν.


Επιπρόσθετα τωρά, επειδή είμαστε σε μεγαλύτερο level του παιχνιδιού ζωη, χαλούν και τα μωρά.

Υπάρχουν στιγμές που όλα κυλούν ομαλά,
στιγμές.


Και υπάρχουν και όλες οι άλλες φορές που βιάζεσαι, για παράδειγμα να φύγεις στην ώρα σου από το σπίτι, κάτι τελοσπάντων και θέλεις τα παιδιά στα καλύτερα τους. (και το printer καμιά φορά)

Εντωμεταξυ τα παιδιά αρχίζουν τα δικά τους: θέλει χαρτί να ζωγραφίσει, κάμνει μισή ώρα να ντυθεί ή βγάζει τα ρούχα του ή ξέρω γω τι κάμνει, ή θυμάται αυτά που ήθελες να κάνει χτες,  και κάθεται να συγυρίσει όλα τα παιχνίδια, να φάει  σάντουιτς, και να ....ξερω γω, πλυνει και το αυτοκίνητο!!!!

όλες τις φορές που κρούζει ο τέτοιος σου να κάμεις κάτι επείγον.
και ας μην ξεχνάμε και το printer.

#tilalisalis







-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* με -ω? τόσο καιρό έγραφα το: "εντομεταξύ" 

matrix 2018

Productivity

Προσπαθώ να οργανωθώ κάπως γιατί ο πολύ μικρός μου γιος
πλεον δεν με αφήνει να κάμνω και πολλά πράματα.
Άκου εκεί απαιτήσεις, να θέλει να κοινωνικοποιείται με την μάνα του
και να του μιλούμε και να του χαμογελούμε. τς τς τς

Να τον δίσω πας την καρέκλα να μεγαλώσει μόνος του, σιόρ.

(ήταν ατάκα για να κλείσει με σιόρ τούτη)


Πείτε με περίεργη αλλά εννεν το θέμα μας τωρά.*

Αλλά οκ, εν τα δεδομένα τούτα.

Εν κοιμούμαστε που εν κοιμούμαστε,
είπα να δοκιμάσω τούτες τες συμβουλές των self help influencers κλπ
που εγράψαν βιβλία τζιαί κάμνουν σεμινάρια productivity motivation and shit.

Είπα να ξυπνώ νωρίτερα, γιατί το να δουλέψω μεταμεσονύχτια δεν βγαίνει.
Την επομένη είμαι ζομπότερη**

Οπόταν δοκίμασα το ξύπνημα η ώρα 5:00***

Μια μέρα, τρομερή επιτυχία. ΤΕΛΕΙΟ

Εκοιμούνταν ούλλοι ως τες 7, και ησύχασε το κεφάλι μου.
Οργανώθηκα για τη μέρα: Productivity στα καλύτερα της!!!

Πάμε ξανά!!!

#Feeling Energized

Tην επομένη το πρωί εξυπνήσαν ούλοι η ώρα 5 ...με κλάματα

------------------------------------------------------------


*αλλά εν μπορώ να τον αφήσω ούλλη μέρα πας το high chair να θωρεί βίντεο.
Είπαμε να αρκουδίσουμε, να ανακαλύψουμε τον κόσμο και τις ικανότητες μας, εις βάρος του ατόμου που εν μας χαλά χατίρι.
**πιο ζόμπι
*** ειναι δυσκολο το 5:00 γιατι κοιμάμαι μεσάνυχτα περιπου και ξυπνω το λιγοτερο 3 φορές τη νυχτα

άνοιξαν τα σχολεία

Τελικά είναι πολύ σημαντικό το κλείσιμο των σχολείων, διότι αν δεν κλείσουν, δεν θα ανοίξουν και αν δεν ανοίξουν, είμαστε καταδικασμένοι σε αφανισμό της ανθρωπότητας.


Αν υπολογίσουμε ότι σήμερα ανοίξαν τα σχολεία,
και ξέρουμε πόσο κουραστικό, ναι, ναι πέραν της ευτυχίας που μας προσφέρουν τα παιδιά,
αν πούμε και την αλήθεια· δεν θα σταματήσει η διαιώνιση του ανθρώπινου είδους γιατί υπάρχουν πάντα οι μεθυσμένοι, τα σπασμένα προφυλακτικά και οι ...

Εντάξει.
Η αλήθεια είναι ότι οι γονείς είναι πολύ κουρασμένοι και σχεδόν ξένοι μεταξύ τους, μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, εξαντλημένοι (είναι και η ζέστη), ζαλισμένοι, διαλυμένοι, σχεδόν λιπόθυμοι, αν πέσει και η πίεση τους, τελοσπάντων, έχουμε μια εικόνα.

Με το άνοιγμα των σχολείων, θα ξεκουραστούν λίγο, θα κοιταχτούν και λίγο στα μάτια... και κάτι παραπάνω, οπόταν προβλέπεται σε κανένα μήνα , μόλις δροσίσει και λίγο, να ξεχάσουν πόσο "ότι-νάναι- ήταν το καλοκαίρι (βλ. περιγραφή πιο πάνω) και σε 9-10 μήνες να έχει πολλά γεννητούργια. οπόταν αρχές καλοκαιριού μέχρι τέλος καλοκαιριού, θεωρητικά μιλούμε πάντα, έχουμε πολλές γέννες.

Μετα ξανά ζέστη, κλειστά σχολεία... αποξένωση, επανένωση κλπ...
το μόνο που λείπει τώρα είναι κάποιος γυναικολόγος ή μαία ή νοσοκόμα ή πολύτεκνη να μας πεί.

motivational poster

motivational poster:
μπορείτε να το τυπώσετε και να το κρεμάσετε στην κουζίνα, στο σαλόνι, στο γραφείο σας για να παίρνετε δυνάμεις τις δύσκολες ώρες.

κούραση

ξαπλώνω και σκέφτομαι ότι αν δεν τα καταφέρω να κοιμηθώ να
zzzzzzzzz

φαινόμενο είμαι εγώ

ακαδημαϊκό ημερολόγιο- Ti λαλείς Αλίς

Επί τη ευκαιρία της νέας σχολικής χρονιάς,
και του νέου μου ακαδημαϊκού ημερολογίου
θυμήθηκα τα πρώτα μου στάδια blogging, 
πριν να έχω κινητό τηλέφωνο και συνεχόμενη πρόσβαση στο internet.

Τότε που για να μπεις στο internet ήθελες κανένα 15 λεπτο, και πολλές προσπάθειες, ειδική άδεια από τους γονείς και την κατάλληλη συγκυρία:

Να ήταν ώρα που δεν επρόκειτο να πάρει κανένας τηλέφωνο και οι πλανήτες να είναι τέλεια ευθυγραμμισμένοι ώστε να πιάσεις internet.


Tότε που το internet ηταν νινι με ελάχιστες σελίδες και πληροφορίες,
τότε που κάναμε search στο AltaVista,
τότε που δεν ξέραμε τι είναι το blog, αλλά μόνο το μπλοκ (Τετράδιο)

και τότε που "έγραφα ό,τι θυμόμουν" στο ακαδημαϊκό μου ημερολόγιο (πελλάρες δηλαδή) και το επιάναν μερικοί συμμαθητές μου να το διαβάσουν και να γελάσουν*....


και να μου λεν... Τι λαλείς Αλίς.....






πωπω τι θυμήθηκα σήμερα.... Πραγματικά δεν περίμενα τέτοιο pop up






*τότε που είχα 5 daily views

ξέρετε τι είναι το ακαδημαϊκό ημερολόγιο???

φθινοπωρο

sky #0069A1 with swirl by alice

Εκείνη η στιγμή που ξυπνάς και ο ουρανός δεν είναι μαύρος πίσσα,
ξέρεις ότι πλησιάζει η στιγμή για το επίσημο πλέον ξύπνημα.

Το μωρό ξανακοιμάται και χαίρεσαι για τον ύπνο που ακολουθεί.
Μπορεί να φτάσεις μέχρι και μιαμιση ώρα ύπνου, γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε,
ότι ύπνο κάμω μετά τις 5:00 είναι extra bonus super star.

Το μαγικό που συνέβη τα χαράματα αυτής της μέρας δεν ήταν το extra bonus super star, αλλά το real life starry night που βίωσα, χωρίς τα αστέρια.

 starry night

Ναι, είδα τον ουρανό με τα μάτια μιας περίεργης εκδοχής γυναίκας-που-ξενυχτά του Βαν Γκογκ.

Πραγματικά δεν ξέρω αν πρέπει να ανησυχήσω ή να ενθουσιαστώ για το connection μου με τον Van Gogh, αλλά όπως εγύρισα να ξανα-φιρτώ στο κρεβάτι μου, είδα τον ουρανό από το παράθυρο να στροβιλίζει όπως τον πίνακα...

ναι!! το έζησα και αυτό!!!
Στάθηκα για μια στιγμή απορροφήσω αυτό το περίεργο που μου συνέβαινε...

Αντί για τo γνωστό αριστούργημα, ήταν κάπως έτσι:

Μονόχρωμο μπλε #0069A1 και μερικά Pixel να εμφανίζονται σαν χαλασμένο Matrix, και ένα άσπρο φιδάκι όπως αυτό που παίζαμε στα παλιά κινητά, είτε το δικό μας, είτε των φίλων μας,
να κάμνει κυκλάκια....

sky #0069A1 with swirl by alice

Επροσπάθησα να εστιάσω, να καθαρίσω το βλέμα μου,
ξανά, εκεί...

τα έκλεισα σφιχτά, εξανάνοιξα τα,
εκεί

υπέροχο θέαμα,
ένιωσα την άπειρη σύνδεση με τα ελεύθερα μυαλά αυτής της γης,
προς στιγμής είπα να μείνω εκεί και να απολαύσω τη στιγμή,


αλλά επροτίμησα να φιρτώ πας το κρεβάτι μου
μπας και σάσει το resolution μου ως το επίσημο ξύπνημα του πρωινού.

όταν χαλάσει κάτι...

Fontana di loo

Όταν πας για πιπί
και βρίσκεις νομίσματα στον πάτο της τουαλέτας
και προσπαθείς να καταλάβεις το γιατί...

Η μόνη εξήγηση που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι τα μικρά ξωτικά του σπιτιού, 
απένταρα κι αυτά, το βράδυ που κοιμόμαστε,
με την βοήθεια των μικρών μαγικών νεράιδων, 
έχουν μετατρέψει το αποχωρητήριο σε ένα τουριστικό θέρετρο
με καταρράκτες, γρασίδια (το μεγάλο χνουδωτό χαλί) 
και την fontana di loo, κάνουν ευχές για πραγματικές διακοπές.

Το πρόβλημα μου είναι ότι 
εφάαν μου τα σελήνια που τον κουκουμά, 
εμπλόκαρεν η τουαλέτα
καιιι... τελικά...

Εν γεμάτο το σπίτι ξωτικά και νεράιδες.
Ελύθηκε το μυστήριο με το άδειο ψυγείο, τα ρούχα που μου μικράναν και φυσικά το περιστατικό με την τουαλέτα...


'Η θα πρέπει να αρκέψουν να κάμνουν καμιά δουλειά δαμέσα δα...
ή θα τους χρεώσω ενοίκιο υπο τον εξής όρο:


Οι πληρωμές μόνο σε χαρτονόμισμα

*τσίμπημα

Λογική σκέψη - περί καθαριότητας

πίνω για να μεν ξιάνω

αναστεναγμός χαρούμενος: I LOVE LIFE

Έπιασα ένα μιτσιπιτσι πραματατουι για το μικρούλι μου και τελικά είναι το πιο wow thing ever!!!

Τυχαίνει σας καμιά φορά να κάνετε κάτι και τελικά να αποδεικνύεται ότι είναι το καλύτερο πιθανόν σενάριο που θα μπορούσε να γίνει!!!!

αναστεναγμός χαρούμενος: I LOVE LIFE

Όπως:
Να αγοράσεις κάποια παπούτσια γιατί απλά εν τα μόνα στο size σου, και βαρκέσε να πάς σε άλλο κατάστημα? 
(οι? -μάλλον μόνο εγώ το κάμνω τουτο? ) και τελικά να ανακαλύψεις στην πορεία ότι είναι τα καλύτερα παπούτσια στον κόσμο, και μακάρι να μεν λύσει η σόλα τους ποττε!!!

Ή να πάς ένα περίπατο στη μεγαλη πόλη χωρίς πολλή όρεξη και τελικά να εξελίσσεται σε διάσωση σκύλου που τον αφήνεις σε μια κρεπερί και σε λίγα λεπτά είσαι στην άλλη άκρη της πόλης, γιατί φήμες τοποθετούν τον ιδιοκτήτη εκεί...

ή μιαν βόλτα όπου εμφανίζεται μπροστά σου ένας κλόουν και γονατα μπροστά σου, μη ξέροντας πως να αντιδράσεις, 
μέχρι να καταλάβεις ότι δεν είναι μόνος... 
και ότι τα κλοουν-ουθκια που τον ακολουθούν θα είναι τα πιο αγαπημένα σου άτομα σε όλο τον κόσμο για τα επόμενα δύο χρόνια...

Ή ότι εκείνη την μέρα που βαριόσουν ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ να βγείς απο το σπίτι, αλλα επιέστηκες λίγο, λες και ήταν 
"το τελευταίο παπούτσι στο size σου και σε 2 ώρες έχεις κάπου να πας", και δεν θες να πας ξυπόλυτος, να γνωρίζεις τον άνθρωπο των ξύπνιων σου* 

ή όπως τις προάλλες αγόρασα ένα πραματούι απλά για να κρεμάζει την πιππιλα ο μικρούλης πας τη φανέλα 
και τελικά είναι είναι!!είναι ! απο που να αρχίσω... 
ειναι τέλειο!

καταρχήν πέζει με τες ώρες βαζει το που το ενα χερι στο αλλο, και τουτα ουλλα χωρίς την πιπιλα
με την πιπιλα, οκ... πιππιλά.. 
ή μασά το συνέχεια και απολαμβάνει 
(εχουμε 168  πραματουθκια ΕΙΔΙΚΑ για το μασημα τον δοντιων και κανενα δεν ανακουφιζει τοσο πολλά)

anyway... 
το κερασάκι στη τουρτα!

Είπα σου ότι έχω:
168  πραματουθκια ΕΙΔΙΚΑ για το μασημα τον δοντιων και κανενα δεν ανακουφιζει τοσο πολλά 

τούτο, τουτο εν το κερασάκι!
εντομεταξυ αηδία το κερασάκι που βάζουν πας τες τούρτες...


Νομίζω τελικά έπαθα ψύχωση με τούτο το πράμα. 



αναστεναγμός χαρούμενος: I LOVE LIFE

ξύπνιων σου* 
(γιατί των ονείρων σου μπορεί να είναι ο scooby doo ή ο di caprio, είμαστε ο,τι να 'ναι εμείς οι άνθρωποι, τα βλαμμενα οντα)

όταν η αϋπνία χτυπά κόκκινο

όταν οραματίζεσαι το μέλλον...

όταν έχεις συνηθίσει τη ζέστη...

Το άρρωστο Κυπριακό μυαλό σε σχέση με το φαγητό.

Το Κυπριακό μυαλό θα έπρεπε να απασχολεί κάθε σοβαρό επιστήμονα:

Ναι, κάποιοι Κυπραίοι διαπρέπουν στο εξωτερικό αλλά και αυτοί έχουν το DNA της βλαμμενοσύνης που μας διακατέχει, είμαι σίγουρη. 

Τι στο καλό? 
Μια θεία φαντασμένη, ένα θείο στενόμυαλο, 
μιαν μαμμα που να τον ταΐζει και που την μύτη 
ή που να μεν τον αφήνει να φάει γιατί "τζιαμέ που επίες έκαμες σκεμπέ*", γιατί απλώς μιαν μάμμα που να σέβεται την όρεξη σου, 
μια γιαγια, μιαν θεία, μιαν άγνωστη...δεν γίνεται!!!

Με τους συγγενείς καταλάβω το... να τους αγνώστους??


Πας κάπου με τα μωρά και αυτομάτως εννοείται ότι έχεις αφήσει τα μωρά νηστικά μια βδομάδα και όλοι προσπαθούν να μπουκώσουν 
"ότι βρουν και δεν βρουν" τα μωρά, τα άγνωστα τους!

Αυτή είναι η Κύπρος μας που αγαπούμε. 


Πας στο κατάστημα για σουτιέν και η κοπέλα με το που θωρεί τα μωρά, 
κερνά τα οτιδήποτε έχει πρόχειρα μπροστά της. 
(Κανένα σβηστήρι να μεν τους μπουκώσει στο τέλος με σχήμα κουφεττούας που τη βιασύνη της...)

Και οι άντρες? 
Αν είναι σύγχρονοι ταΐζουν τους οι ίδιοι, αν είναι παλιοαρχαίες κκελλές, διατάσσουν ότι θηλυκό περάσει από δίπλα τους "πιεννε ρα κορου να φέρεις του μωρού ότι θέλει" 

Και έτσι αποκτήσαμε μια περίεργη σχέση με το φαί, από γενιά σε γενιά, και το θεωρούμε τεράστια προσβολή να μεν φάει ο άλλος. 
Μαλώνουμε με τους συγγενείς που την Αγγλία, Αμερική και Αυστραλία τα πρώτα 30 λεπτά επίσκεψης...

... και καταλήγουν να τρων γλυκό του κουταλιού, εχτεσινό φασολάκι-που-το-επέτυχα-πολλά-εχτές, φακές σημερινές που τες επεθύμησες και σουβλάκια γιατί εν έφαες αρκετά.


...πάω να φάω ραφκιόλες τωρά.

σκεμπέ* = αν και συνήθως αν δεν φτάσεις το μέγεθος του Αή Βασίλη της διαφήμισης, δεν θεωρείται σκεμπέ 

Το μυαλό μας θα μας τρελάνει, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Το μυαλό μας θα μας τρελάνει,
αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Σκέφτεσαι χίλια πράματα
μετά ακόμα τρια...
και τα δύο που ξέχασες, και όταν πιάσεις να σημειώσεις, θυμάσαι τα εφτά!

Επρεπε να πω αυτό,
έπρεπε να κάνω έτσι,
την επόμενη φορά θα το κάνω διαφορετικά
να θυμηθώ να πάρω το τέτοια απο την υπεραγορά,
να θυμηθώ να πάω υπεραγορά,
να πληρώσω τον λογαριασμό *Α, τωρά που το έγραψα...ναι!
μα γιατι μου είπε έτσι ο συμμαθητής μου στη δευτερα του δημοτικού?
μα θυμάσε τι φορούσε η καθηγήτρια την μέρα του απροοπτου?
σε εκείνη τη συναυλία τότε , τι μου είπε μου ταξιτζιής?! ευτυχως δεν θυμάμαι.

Nα θυμηθώ να χτενίσω τον ελέφαντα 4 φορές απο την δεξία μεριά, 3 απο την αριστερή και να του κάνω βρουλί την ουρά... όχι όχι αυτό για το άλογο...

και στο τέλος καταλήγουμε με το μωρό στο σπιτάκι του σκύλου και τον σκύλο αγκαλιά με την πιπίλα μέχρι να κοιμηθεί...



το μυαλό μας θα μας τρελάνει,
αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

μακάριοι οι πτωχοί το εγκέφαλο!!!

Η ζωή μας είναι γεμάτη παθήματα και μαθήματα.

Η ζωή μας είναι γεμάτη παθήματα και μαθήματα.

Πιστεύω ότι άμα πάθεις μια συναισθηματική κρίση πολλές φορές, για το ίδιο θέμα, είναι σημάδι ότι ήρθε ο καιρός να μάθεις κάτι από αυτό.

Από τα βαθύτερου νοήματος παθήματα της ζωής, μέχρι τα πιο απλά:

Πας για ψώνια και ξεχνάς τα μισά πράματα? μάθε να παίρνεις λίστα!

Περπατάς και σκοντάφτεις συνέχεια? βλέπε που πάεις ή πιάσε παπούτσια στο size σου!

Βάζεις πλυντήριο και δεν μυρίζουν καθαρά τα ρούχα? θυμήθου να βάλεις το απορρυπαντικό!

Αγοράζεις κάθε φορά 6σεντ πλαστική τσέντα? πάρε που το αρμαρούι σου, έχει ακόμα, είμαι σίγουρη!

άρα!!

αν κάμνεις συνέχεια το ίδιο λάθος, 

και σε ενοχλεί, βρες τη λύση.

 

ΑΝ δεν σε ενοχλεί, μην βρίζεις, διασκέδασέ το.

όταν δεν έχεις χρόνο να γυμναστείς:

όταν το -π δεν είναι αρκετό

όταν η υγρασία καταντά αηδία...

dare to dream

Το μέλλον της Κύπρου και η σχέση της με της πλαστικές σακούλες

Οι τσέντες μες τα αρμαράκια αρχίσαν να λιγοστεύουν.

Μάλλον κάπου τωρά θα αρκέψουν να κυκλοφορούν λίες τσέντες νάυλον του Carrefour και μες το χειμώνα θα κάνουν την εμφάνισή τους οι τσέντες του Ορφανίδη και του Ελομας.

Το πλήθος θα ξετρελαθεί, θα αρχίσουν να ανταλλάζουν μεταξύ τους τσέντες όπως τους παιχτες* και θα παίζουν "τσέντες".

Ως του χρόνου τον χειμώνα θα έχουμε διαρρήξεις των αρμαρκών.

Ξεκινά νέο κύμα επιχειρηματικότητας: εγκαταστάσεις συναγερμων στα ερμάρια, gps tracker - ελαφρυ σαν νάιλον για τις πιο συλλεκτικές σας τσέντες -

Οι οικολόγοι φωνάζουν "φυλάξετε καλά τες τσέντες σας". 

Aυτό λειτουργεί σαν το νέο οικολογικό μήνυμα. 

Παίξετε "τσέντες" άφοα, φτάνει να μεν παν στους ωκεανούς.

Η Κύπρος άλλη μια φορά πρωτοπορεί. 



παιχτες* = παιχνίδι που μαζεύεις κάρτες με φάτσες παιχτών, συλλέγεις τα σε ενα ειδικό τετράδιο, και πάντα λείπει ενας παιχτης για να ολοκληρωθεί η συλλογή...

Πλέον δεν τις κόβω ΠΟΤΕ

Η ετικέτα είναι ένα χαρτάκι πάνω στα διάφορα αντικείμενα, που μας δίνει διάφορες χρήσιμες πληροφορίες.Κάποτε τις κόβουμε, και κάποτε όχι. 

Πλέον δεν τις κόβω ΠΟΤΕ.

Η ετικέτα μπορεί να σου δώσει οδηγίες πλυσίματος, κατασκευής, χώρας προέλευσης, είδος κλωστής που είναι ραμμένο, πλαστικό που είναι κατασκευασμένο, σε χίλιες γλώσσες, σε χίλια σήματα/σχήματα και σε όλες αυτες οι πληροφορίες σε πολύ μικρά χαρτάκια.

Και όμως δώστε λίγη σημασία σε αυτό το άχρηστο χαρτάκι...

Μια μικρή ετικέτα μπορεί να σου δώσει απο 20 λεπτά μέχρι 1 ώρας ηρεμίας.

Μπορεί να έχεις μια κούτα γεμάτη παιχνίδια, και το βρέφος, μέχρι 1μιση χρονων, μπορεί να προσηλωθεί στην κάθε ετικέτα, παιχνιδιού, μαντηλιάς ή φανέλας (φορημένης ή μη) μέχρι και 1 ώρα...

NNαι κυρίες και κύριοι, ΜΗΝ κόβετε τις ετικέτες. 

Είναι οντως χρήσιμες.

εξέλιξη της χελωνότητας

Το ότι εξελίχτηκε ο άνθρωπος και όχι οι χελώνες
ήταν θέμα τύχης και όχι μυαλού.

Είμαι σίγουρη ότι οι επιστήμονες που μελετούν τα παράλληλα σύμπαντα,
σε κάποια φάση θα δώκουν πάνω σε versions της γης με κατι ρεμάλια χελώνες, 
που περπατούν στα δύο, 
σερφάρουν στο ιντερνετ
φέρονται απαίσια η μια στην άλλη, 
κάνουν duck face

και γυμνισμό στις παραλίες χωρις το καβούκι τους.

Μπύρα ή κρασί πριν το διαβάσεις.(knock knock jokes)

Επειδή σήμερα ότι γράψω βγαίνει μου σε μουρμούρα (εσβησα  5 κείμενα ως τωρα) είπα να βρώ ένα έτοιμο αστείο... και θυμήθηκα αυτές τις χαριτωμενιες *για να μεν πω   ~@#$^


knock, knock
who's there

Ρε μα χάνει ο κόσμος? ολόκληρη χώρα γελά με τούτα!!! 
ολόκληρη μεγάλη χώρα που επηρεάζει και όποιον ξέρει αγγλικά?

βρήκα ένα site με τα καλύτερα... 
ενιγουέι, όποιος εν μεθυσμένος η ώρα δέκα το πρωι μπορεί να τα απολαυσει...
οι υπόλοιποι, ας προβληματιστούμε.


-Knock knock.
Who’s there?
Robin.
Robin who?
Robin you, now hand over the cash.


-Knock knock.
Who’s there?
Cash.
Cash who?
No thanks, I’ll have some peanuts.


-Knock knock.
Who’s there?
Boo.
Boo who?
No need to cry, it’s only a joke.


εντομεταξύ, κάτι γίνεται... Νοιώθω ένα μειδίαμα χαμόγελου στο πρόσωπο μου... 
έχουν δυνάμεις γενικής αποβλακωποίησης αυτα τα jokes...
νιωθω το Είναι μου να αποσυντίθεται... 

Τέλος, δεν διαβάζω άλλα.

τζιντο ποστ με τους τρόπους δροσιάς και την ιδανική ταχύτητα

Όταν είναι πολλή ζέστη, καλή ζεστή ώρα, συνέχεια στην Κύπρο, 
προσπαθούμε να δροσιστούμε με διάφορους τρόπους.

Κάποιοι τρόποι κοστίζουν, άλλοι  πολλά, άλλοι ελάχιστα και άλλοι είναι δωρεάν.

Το αγαπημένο όλων, πλην της πούγκας (τζέπης) είναι το air conditioner*.
Μετά έχουμε τους απλούς και αποτελεσματικούς ανεμιστήρες, βεντάλιες, τετράδια, πρόγραμμα παράστασης, ό,τι βρεθεί να ανεμίζει,
έναν μισθωτό να μας κάνει αέρα με το φύλλο της φοινιτζιάς (φοίνικας) σε αργή κίνηση και ύφος αγελάδας...
(αλήθεια τώρα, τούτο το hollywood είναι ΟΤΙνάναι)
και φυσικά, βούτημα στη θάλασσα, ειδικά όταν η πόλη σου έχει 
παραλία και όχι τον Βρωμαΐκό**.

Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος για δροσιά: 
Περπατάς.
Γρήγορα αλλά όχι πολύ ώστε να ζεσταθείς, ούτε και πολύ αργά ώστε να μείνεις στατικός. 
Τεντώνεις το πρόσωπο προς τα έξω σαν τα περήφανα πανιά του ιστιοφόρου, έτοιμο να αρπάξει τον αέρα και να τον μετατρέψει σε ζωή (τύπου video game -  πιάνω ζωές).
Και φυσικά μπορείς να το κάνεις οπουδήποτε, φτάνει να έχει σκιά.

δοκιμάστε το, δουλεύει
#lifechanginghacks





air conditioner*= και όχι air condition. Το ένα είναι ΑΥΤΌ ΠΟΥ δημιουργεί την κατάσταση αέρα και το άλλο ΕΙΝΑΙ η κατάσταση αέρα.

Βρωμαΐκό**= βλ. Θερμαϊκός, αγαπημένη Θεσσαλονίκη.

Παιδικά παιχνίδια

Παιδικά παιχνίδια: τα αυτιά μας παρακαλούν το έλεος σας.

Πόσες φορές πήρατε ένα υπέροχο παιχνίδι, δώρο σε κάποιο παιδάκι, και με το που εμπηκαν μέσα οι μπαταρίες, οι γονείς του παιδιού 
πρασίνισαν ή άρχισαν να τρέμουν σαν το reminder που παίζει στη δόνηση.

εγώ το έζησα αυτό, 
και τώρα ....

το ζω στη πράσινη πλευρά της ιστορίας. 
Εγινήκαμε όπως το power plate όποτε ξεκινά ο ήχος του παιχνιδιού.

Οι ήχοι είναι τουλάχιστον ενοχλητικοί, κακής ποιότητας, 
κακής συχνότητας, 
επαναλαμβάνεται ασταμάτητα και Κυρίως 
ΠΟΛΛΑ ΔΥΝΑΤΑ.

Τα παιδιά??

Αχάπαρα, ξαπωλούν το παιχνίδι σε μια γωνιά αναμμένο και συνεχίζουν τη χαρούμενη τους ζωή. 
Εντομεταξύ το παιχνίδι κουτουλά όπως το 3D adventure game του 2005 πας τον καναπέ.

Και το volume είναι τόσο δυνατό που αιματώνουν οι τοίχοι που έχουν αυτιά.


Το χειρότερο? Μια φορά ήρτεν σπίτι μας παιχνίδι, που δεν ειχε switch off.




Δεν είχε Switch off ...


Αlice out 
(λαλουν το ακόμα τουτο στα έργα?)

Γιατί δε εγκυμονούν οι άντρες

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι πιστεύω που δεν εγκυμονούν οι άντρες, εν συντομία:



θα επικεντρωθούμε μόνο στη κοιλιά. Ούτε στα κόκαλα που ανοίγουν, ούτε στα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, ούτε καν τη στιγμή της γέννας. Μόνο στην κοιλιά.

η κοιλιά, ή μήπως Η Κοιλιά είναι κατασκευασμένη μόνο για μπύρες. Μόνο.

Η Κοιλιά είναι κατασκευασμένη για να συγκρούεται με άλλες αντίστοιχου μεγέθους κοιλιές, πράμα το οποίο εγκυμονεί κινδύνους στο έμβρυο.

Και  τέλος δεν γίνεται κάθε φορά που κλωτσά το μωρό να φωνάζουν ΓΚΟΟΟΛΛΛΛ. 

Κινδυνεύουν ήδη τα αυτιά του μετά την γέννα. 

(link here)

βλαμμένα όντα, and we love it.

Επέταξα (χάρισα) όλα μου τα τακούνια που φορούσα στους γάμους, γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε, έχουμε ένα ντουλάπι παπούτσια και ρούχα μόνο για τους γάμους, ΟΚ, εν στη Κύπρο που ζούμε, καταλαβαίνω το.  
(εξαιρούνται Μερικοί άντρες, μερικοί όχι όλοι.)

Αυτό που δεν κατάλαβα ακόμα είναι αν το παπούτσι στρώνει πάνω στο πόδι ή αν "στρώνει" το πόδι πάνω στο παπούτσι.

Δεν ξέρω για σας αλλά εμένα το πόδι μου, 

αν δεν παραμορφωθεί προσωρινά από το νέο παπούτσι που θα του βάλω δεν στρώνει.

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει αυτό το φαινόμενο?

Οκ με τα "επίσημα" παπούτσια καταλαβαίνω το...

με τα πάνινα? (βλ. αστεράκι), με τις παντόφλες των 5 ευρώ, των 70 ευρώ? 

Το πιο σπουδαίο είναι ότι πιστεύουμε ότι συνηθίσαμε να τα φορούμε και δεν μας ενοχλούν πλέον,

 μέχρι που μια μέρα βλέπουμε ότι τα δάκτυλα των ποδιών μας εγινήκαν βρουλούι.

Όπως τον γάρο που εψόφησε μόλις έμαθε να ζει χωρίς φαΐ.

Το ένα δάκτυλο πετάσετε πάνω που το άλλο και το τρίτο πάνω απο τα δύο κλπ (για όσους δεν ξέρουν τι είναι το βρουλούι παραθέτω βίντεο)

Είμαστε πολλά βλαμμένα όντα,

and we love it!!!!!

Η σκέψη ξεκινά από κάπου μέχρι να καταλήξει στο μυαλό μας.

Η σκέψη ξεκινά από κάπου μέχρι να καταλήξει στο μυαλό μας.

Αναλόγως θα υλοποιηθεί ή 

θα μείνει κρυμμένη στα άδυτα βρωμερά μας μυστικά.

για παράδειγμα:
θέλω να φάω παγωτό - πάω και τρώω --->  υλοποίηση
θέλω να τζιλιστώ μες τα πηλά - δεν πάω ---> κρυμμένη στα άδυτα                                                                          βρωμερά μας μυστικά



Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω αυτές τις μέρες με τη ζέστη είναι ότι λιώνουν οι σκέψεις μου και δεν προλαβαίνω να καταλάβω τι σκέφτομαι.
Η σκέψη ξεκινά που κάπου μέχρι να καταλήξει στο μυαλό μας, και νιώθω πολλά έντονα το στάδιο του αέρα του κουπανιστού να περιφέρεται στο άδειο μου κεφάλι και μην φτάνει ποτέ το σημείο να γινεί σκέψη.

Πυρώνω αρα δεν υπάρχω.

-κάθε Κυπραίος-

Αποξηραμένα φυτά

Σε μια εκκαθάριση σπιτιού ανακαλύπτουμε πολλά:

αποξηραμένα έντομα, με άριστα διατηρημένο σκελετό, 

το σημαντικό χαρτί που εσπάσαμε μια βδομάδα να ψάχνουμε πριν 6 μήνες, 

αράχνες ζωντανές κάτω από έπιπλα, (φυσικά)

και αποξηραμένα λουλουδια βουκεμβίλιας.

Βουκεμβίλιας!

που δεν έχουμε στην αυλή, 

που δεν έχει η γειτόνισσα, 

που δεν έχει ούτε η άλλη γειτόνισσα, 

που όλα τα σπίτια στη γειτονιά είναι κουκρί γύρω γύρω και μια γλαστρούα μπροστά,

με χώμα.

όχι βουκεμβίλια

έσπασεν με ο Γιαννής, 

(γιατί την λαλούμε Γιαννή? )

Kαι όμως η αυλή μου και το σπίτι μου είναι γεμάτα φκιόρα βουκεμβίλιας.

Λαλείς να εφύτεψεν ο άντρας μου τζιαί να μέν το πήρα είδηση....

σχολικές γιορτές

σχολικές γιορτές: 

το τίμημα της αγάπης των γονιών προς τα παιδιά.

Κουραστικές, κάποτε ανιαρές, σπανίως διασκεδαστικές και σίγουρα ποφκαρτικές !!!

Φέτος πήγα 4 γιορτές νηπιαγωγείων.

Κλάμαν ο λαός....

Και δεν εννοώ τα νήπια που βγαίνουν και σοκάρονται, ντρέπουνται και κλαιν...

Εννοώ εμένα, που το πολλή το κλάμα χάνω τη μισή γιορτή και φαίνομαι η υπερβολική μάνα που συγκινείται με το μωρό της, που είπε "θαλασσιές χάντρες" ...ΜΟΝΟ αυτό! 

Παρεξήγησης.

Κλαίω με το που εμφανίζεται το πρώτο ποσπορούι κάτω του ενός μέτρου πας την σκηνή.

Κλαίω και συγκινούμε που κρατούν χεράκια και χορεύουν, 

Κλαίω που λεν 2 γραμμές ποίημα, 

Κλαίω που δεν κλαιν, 

Κλαίω που ακόμα φορούν πανί και ξέρουν να συγκροτηθούν σε τόσο κόσμο.

Κλαίω που είναι τόσο ώριμα, 

και προπαντός Κλαίω με το πόσο ανώριμοι είμαστε, πόσο ανίκανοι να τα προστατέψουμε... (βλ. όλα τα θανατικά με τις ζώνες)

-Έλα να σου στήσω το παιχνίδι σου, έλα να σου μασήσω το φαί σου, όι εν θα φάς μόνος σου θα λερωθείς, έλα να σε κάμω μπάνιο...

- Μάμα, είμαι 18 χρονών.

νο παρκι

Tην ίδια ώρα που η Ιαπωνία παρκάρει τα αυτοκίνητα στην εντέλεια, 
ξέρετε, η απίστευτη πειθαρχία, με τους διαγώνιους χώρους στάθμευσης και είναι όλοι, παρκαρισμένοι πισινήν έτοιμοι να βγουν μπροστά, ίση απόσταση μεταξύ τους, κατα σειρά αριθμού κωδικού μπογιάς αυτοκινήτου.


Στην Κύπρο γίνεται αυτό:

Ραδιοφωνική εκπομπή, μιλούσαν για την ασχετοσύνη των οδηγών:

τηλεφώνημα-αγανακτισμένη φωνή:
"επειδή κύριε μου δεν μπορώ να παρκάρω μέσα στις γραμμές σημαίνει δεν είναι καλή οδηγός?"
"ε, ναι κυρία μου"

Ε ΝΑΙ! 


Kάμετε πράκτις, έβρετε τα με το όχημα σας τζιαι κανεί με το μπάχαλο μας μες τα πάρκι.
Γραμμή ποδά, αυτοκίνητα ποτζίη, 2-3 χώρους ο καθένας...

Μεν αρκέψω για τα χρώματα. Δεν γίνεται κυρια μου να κρατάς το  #00FF00 και να πας διπλα απο το #ff0080. Να πας παρατζιή. 

Προηγούνται άλλα χρωματα!!!

Aν και τώρα που τα βλέπω μαζί, δίνουν μιαν ανοιξιάτικη αίσθηση στο οπτικό μου πεδίο.
ΕΝταξυ τα χρώματα. Έμπα μες τες γραμμες και τα χρώματα αντέχουμε τα!!!